Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to cite specific Article 559 grounds.

Απόφαση 2020 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2020/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Στεφανάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων:1)Ψ, δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και 2)Ζ, δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, που παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του δικηγόρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 9317/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28-12-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 1-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η ένδικη από 28-12-2005 αίτηση αναίρεσης κατά της 9317/2005 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 2-9-2005 κλήση του αναιρεσείοντος προς συζήτηση της από 5-4-2004 με αριθ.437/2004 εκθέσεως καταθέσεως αγωγής του, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, διότι δεν περιέχει κανένα λόγο αναίρεσης από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως ο αναιρεσείων, αφού εκθέτει ότι αντικείμενο της προαναφερθείσας αγωγής του ήταν η αναγνώριση της ανυπαρξίας, για τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους, των 4125 και 4542/1999 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών, οι οποίες εκδόθηκαν κατά παραπομπή των 417 και 418/1998 αποφάσεων του Αρείου Πάγου, ισχυρίζεται περαιτέρω ότι "Κατ' ακολουθία των παραπάνω (δηλαδή των εκτιθεμένων λόγων ανυπαρξίας των παραπάνω αποφάσεων) συντρέχουν κατά την εφαρμογή του άρθρου 313 ΚΠολΔ οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην ένδικη από 5-4-2004 αναγνωριστική αγωγή μου (αριθ.καταθ. 437/2004) προς περαιτέρω συζήτησή της με την από 2-9-2005 κλήση μου, να κηρυχθούν για τους σ' αυτή αναφερομένους και καταχωρημένους βεβαιωμένους λόγους οι υπ' αριθ. 4125/17-5-1999 και 4542/26-5-1999 αποφάσεις ανυπόστατες, ως μη υπογεγραμμένες...., αλλά και πέραν του ως άνω λόγου του ανυποστάτου των 4125 και 4542/1999 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών υπάρχει και δεύτερος λόγος, ότι δεν υπάρχει το αναγκαίο πρακτικό διασκέψεως των συμμετασχόντων Εφετών....ότι αρμόδιο δικαστήριο εισαγωγής της προβλεπόμενης αναγνωριστικής αγωγής είναι το εκδόν την ανυπόστατη δικαστική απόφαση και αυτό έχει αρμοδιότητα να κηρύξει την ακυρότητα διατάσσοντας την επαναφορά στην προτέρα αυτών κατάσταση" και καταλήγει "Δια ταύτα αιτούμαι να γίνει δεκτή η αναίρεσή μου κατά της υπ' αριθμ. 9317/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών", χωρίς να επικαλείται κάποιο λόγο αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά της 9317/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Kρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ