Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to cite substantive facts or specific law violations.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the First Instance Court's decision on December 20, 2006. The appellant argued that the lower court violated substantive civil law provisions regarding inheritance tax documentation, but the court found the appeal grounds insufficient. The decision was overturned because the appeal failed to specify the factual assumptions of the lower court or clearly identify the exact legal errors committed.
Legislator headnote
AI generatedArticles 560(1), 559(1), 578 of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging violation of substantive law must explicitly state the factual assumptions accepted by the court of first instance and clearly identify the specific legal provisions violated, as vague references cannot be supplemented by other documents.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1997 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1997/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοσμά.
Των αναιρεσίβλητων:1)..... , 2)..... και 3).... . Οι 1ος και 3ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Χατζηαποστόλου ο 2ος εκπροσωπήθηκε από τον 1ο αναιρεσίβλητο, σύμφωνα με το αριθ. 59/2006 πληρεξούσιο της ..... Προξένου της Ελλάδος στην Φλωρεντία, ο οποίος παρέστη και διόρισε στο ακροατήριο τον ανωτέρω πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-8-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κλειτορίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 64/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21-12-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 25-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης της 64/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων αναίρεση επιτρέπεται, σύμφωνα με το άρθρο 560 του Κ. Πολ. Δ., μόνο για τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο αυτό λόγους , μεταξύ των οποίων και ο από τον αριθ.1 αυτού λόγος αναίρεσης της παραβίασης κανόνα του ουσιαστικού δικαίου.
Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 118αρ.4, 566παρ.1, 577παρ.3 και 578 του Κ. Πολ. Δ. προκύπτει ότι, όταν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου [άρθρα 560 αριθ.1, 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ.], η οποία μπορεί να συντελεσθεί και με τη μη εφαρμογή διατάξεων που ήταν εφαρμοστέες, πρέπει, εκτός των άλλων, να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για τη βασιμότητα ή μη της αγωγής, ώστε να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ( άρθρο 578 ΚΠολΔ).
Τέλος η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο. Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο, μέρος πρώτο, δεύτερο και τρίτο λόγους αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων, που δίκασε ως Εφετείο, η από το άρθρο 560 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ. ( και όχι από το άρθρο 559αριθ.1, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στο αναιρετήριο) αιτίαση της παραβίασης των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 1041, 1045, 1051, 1094,1108, 1813 και 1820 Α.Κ, τις οποίες το δικαστήριο της ουσίας ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα κατά τον αναιρεσείοντα.
Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως αόριστοι, διότι δεν αναφέρονται σ' αυτούς οι επί της ουσίας παραδοχές του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Εξάλλου ο πρώτος λόγος, μέρος δεύτερο, αναίρεσης με τον οποίο ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση του άρθρου 560αριθ.1 του Κ.Πολ.Δ. ,αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι κατά παραβίαση του Ν.Δ.118/1973 δεν ανέστειλε την εκδίκαση της αγωγής ενόψει του ότι δεν προσκομίσθηκε από τους αναιρεσιβλήτους ενάγοντες πιστοποιητικό του αρμόδιου Οικον.
Εφόρου περί υποβολής δηλώσεως φόρου κληρονομίας, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η μη αναστολή της δίκης παρά τη μη προσκόμιση του οικείου πιστοποιητικού φόρου κληρονομίας δε δημιουργεί τον από το άρθρο 560αριθ.1 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης [ σχ. Ολ. Α.Π.1331/85].
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 21-12-2004 αίτηση αναιρέσεως του .... κατά της υπ' αριθμ. 64/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαβρύτων.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των εξόδων των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ