Supreme Court dismisses appeal where lower court did not examine unchallenged partial rejection of civil claim.

Απόφαση 197 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 197/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Παπανικολάου), Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, δικηγόρου, κατοίκου εν ζωή ...., ο οποίος απεβίωσε στις ...., την δίκη του οποίοι συνεχίζουν οι μοναδικοί εξ' αδιαθέτου κληρονόμοι αυτού 1. Χ2 χήρα Χ1, το γένος ..., για τον εαυτόν της ατομικά και ως ασκούσα τη γονική μέριμνα του ανήλικου γυιού της Τ1, κατοίκων... και 2) Τ2, κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Οικονομόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Δρακουλόγκωνα, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-10-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 54/2008 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2 Απριλίου 2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 8 Μαϊου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η προκειμένη δίκη, που διακόπηκε βιαίως λόγω του επελθόντος στις ...θανάτου του αναιρεσείοντος, νόμιμα με σχετική δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικάσυνεχίζεται από τους πλησιέστερους συγγενείς και εξ αδιαθέτου κληρονόμους του Χ2 χήρα Χ1 (σύζυγο), Τ1, που εκπροσωπείται λόγω της ανηλικότητάς του από την ασκούσα τη γονική μέριμνα μητέρα του Χ2 και Τ2 (τέκνα). Από τη διάταξη του άρθρου 522 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η εξουσία του Εφετείου περιορίζεται στην έρευνα των με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους προσβαλλόμενων κεφαλαίων της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Εξάλλου ο από το άρθρο 559 αριθμ. 9 Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν το Εφετείο δεν ερεύνησε αίτημα της αγωγής που, απορρίφθηκε πρωτοδίκως ή που έγινε κατά ένα μέρος δεκτό χωρίς να έχει παραπονεθεί ο ενάγων, ως εκκαλών, για την απόρριψη ή για τη μερική παραδοχή του.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της έφεσης, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων παραπονέθηκε κατά της πρωτόδικης απόφασης μόνο κατά το μέρος που του επιδικάστηκε για χρηματική του ικανοποίηση ποσό μικρότερο από το αιτηθέν και δεν του αφαιρέθηκε ποσό 54 ευρώ ως προς το οποίο επιφυλάχθηκε για να το υποβάλει στο ποινικό δικαστήριο παριστάμενος ως πολιτικώς ενάγων, ενώ κανένα παράπονο δεν πρόβαλε κατά το μέρος που έγινε μερικά δεκτό το αίτημα της αγωγής για απαγγελία προσωπικής κρατήσεως σε βάρος της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης. Είναι γεγονός ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του αφού έκρινε απορριπτέα την έφεση της εναγομένης και δέχθηκε κατά ένα μέρος την έφεση του ενάγοντος, εξαφάνισε στο σύνολο την πρωτόδικη απόφαση για την ενότητα της εκτέλεσης, όπως και ρητά αναφέρεται σ'αυτή και παρά ταύτα δεν περιέλαβε στο διατακτικό της απόφασης την διάταξη της πρωτόδικης απόφασης με την οποία είχε απαγγελθεί προσωπική κράτηση διάρκειας τριών (3) μηνών σε βάρος της εναγομένης ως προς την οποία διάταξη δεν είχε εκκληθεί η απόφαση, πλην όμως η παράλειψη αυτή δεν συνιστά τον από τον αριθ.9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγο αφού η υπόθεση ως προς το αίτημα αυτό δεν μεταβιβάστηκε στο Εφετείο, οφειλόμενη δε σε πρόδηλη παραδρομή μπορεί να θεραπευθεί με συμπλήρωση της απόφασης κατά το άρθρο 315 ΚΠολΔ.

Συνεπώς ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από την εν λόγω διάταξη είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 2 Απριλίου 2008 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 54/2008 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους Χ2 χήρα Χ1, Τ1 και Τ2, που συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη λόγω θανάτου του αναιρεσείοντος, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 2 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ