Legislator Case Law & Legislation
1780/2007 AI generated

Appeal dismissed because the respondent failed to prove the appealed judgment became final before the appeal was filed.

Case Number 1780/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to appeal the second-instance judgment due to procedural inadmissibility. The respondent argued the lower court's decision was final, but failed to provide the mandatory certificate proving the respondent waived their right to file a nullity objection within the legal timeframe. Consequently, the court ruled that the appealed judgment had not yet become final at the time the appeal was lodged.

Legislator headnote

AI generated

Articles 577 para. 1 and 2 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appealed judgment has not become final at the time of filing, which requires explicit proof of the respondent's waiver of the nullity objection right.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal finality of judgment nullity objection waiver of right procedural deadline certificate of finality second instance

Cited Legislation

AI generated
Article 576 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 577 paragraph 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
Article 553 paragraph 1 item b of the Code of Civil Procedure
Article 309 paragraph a of the Code of Civil Procedure
Article 321 of the Code of Civil Procedure
Article 495 paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 606 of the Code of Civil Procedure
Article 294 of the Code of Civil Procedure
Article 295 of the Code of Civil Procedure
Article 297 of the Code of Civil Procedure
Article 299 of the Code of Civil Procedure
Article 524 paragraph 3 of the Code of Civil and Commercial Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1780 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1780/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και του αρχαιότερού του Αρεοπαγίτη), Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Ιωάννη Παπουτσή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:........ , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: ....... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Σπανό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 150/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 632/2006 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-10-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 12-4-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δε λάβει μέρος σ΄ αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ΄αριθμ. 6773Β/21.12.2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Τρικάλων ..... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης και κλήσεως προς συζήτηση αυτής κατά την ορισθείσα δικάσιμο, που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης στον αναιρεσείοντα, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε κατά την νόμιμη εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου κατά τη δικάσιμο αυτή (23.4.2007), ούτε υπέβαλαν την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

δήλωση μη παράστασης στο ακροατήριο. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 στοιχ. β, 309 εδ. α, 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο ασκήσεως του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της καταθέσεως του οικείου δικογράφου στην γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της εφέσεως (Ολ.

ΑΠ 5/2001, 9/1996). Εξάλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 503 ΚΠολΔ, η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος πού δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αριθ. 1β ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς εκ του ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, πλην όμως για το κύρος τέτοιας παραίτησης απαιτείται όπως ο υπογράφων την αίτηση αναίρεσης δικηγόρος έχει ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 98 περ.

β ΚΠολΔ, η έλλειψη της οποίας εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 104 εδ. τελευταίο ιδίου κώδικα, μπορεί δε να καλυφθεί εκ των υστέρων με έγκριση του ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου. Ειδικώς όμως στις γαμικές διαφορές, όπως είναι και η δίκη διαζυγίου (άρθρο 592 παρ. 1 ΚΠολΔ) η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, κατά τα προαναφερόμενα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 ιδίου κώδικα, μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, ενώ μετά την άσκηση του ενδίκου μέσου, γίνεται κατά τα άρθρα 294, 295, 297 και 299 ΚΠολΔ, ήτοι με δήλωση καταχωριζομένη στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου.

Τέλος, η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα εξής: Η προσβαλλομένη με αναίρεση υπ' αριθ. 632/2006 απόφαση του Εφετείου Λάρισας εκδόθηκε ερήμην του τότε εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος, απορρίφθηκε δε με αυτή η έφεσή του κατά της υπ' αριθ. 150/2004 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων με την οποία είχε γίνει δεκτή αγωγή της αναιρεσίβλητης και είχε λυθεί ο μεταξύ των διαδίκων γάμος με διαζύγιο, ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 3 ΚΠολΔ και ορίσθηκε παράβολο για την περίπτωση ασκήσεως κατ' αυτής από τον εκκαλούντα ανακοπής ερημοδικίας.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του ερημοδικασθέντος εκκαλούντος κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, την 23.10.2006 με αριθμό 115, από τον δικηγόρο Λάρισας Χαρ. Τσιρογιάννη, που υπογράφει την αίτηση ως πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος. Και αποδεικνύεται μεν από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ΄ αριθμ. 15968/21.9.2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Τρικάλων ...... , ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα την 22.2.2006.

Όμως δεν αποδεικνύεται, ούτε η αναιρεσίβλητη επικαλείται, ή προσκομίζει βεβαίωση της γραμματείας του αρμοδίου δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει, είτε ότι ο ερημοδικασθείς στο Εφετείο αντίδικός της δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, εντός της νόμιμης προθεσμίας, είτε ότι αυτός παραιτήθηκε νομίμως από το δικαίωμα της ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας και μάλιστα με τον τρόπο που προβλέπει το άρθρο 606 ΚΠολΔ, ήτοι με δήλωσή του στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη.

Επομένως δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου είχε καταστεί κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αναίρεσης τελεσίδικη, γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20.10.2006 αίτηση του ....... για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 632/2006 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 19 Ιουλίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ