Supreme Court allows appeal for erasing appeal argument and reducing damages contrary to appeal.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appellant's appeal regarding the third ground, which alleged the lower court erased an appeal argument and reduced damages contrary to the opposing party's appeal. The lower court had dismissed both parties' appeals on the amount of damages, then arbitrarily reduced the award below the first-instance sum while ignoring the opposing party's complaint on that specific issue. The court ruled this procedural error violated Article 559(8) of the Code of Civil Procedure and remanded the case for retrial on the damages issue.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(8) and 580(3) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court may accept an appeal if the lower court erases an appeal argument or decides on a matter not proposed, and remand the case for retrial by a different panel.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1677 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1677/2010
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΣ
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρήγο.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΓΕΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΗΡΑΚΛΗΣ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σταύρο Ανδριόπουλο, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-9-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας και συνεκδικάστηκε με την υπέρ αυτού προφορικώς ασκηθείσα ενώπιον του ακροατηρίου πρόσθετη παρέμβαση του πρωτοβάθμιου συνδικαλιστικού σωματείου με την επωνυμία "ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΑΣ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 126/2003 μη οριστική και 236/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 260/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-8-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας διάβασε την από 16-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Πράγματα κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 του Κ.Πολ.Δ. είναι και οι λόγοι εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσεως και συνεπώς η παραδοχή από το εφετείο ανύπαρκτου λόγου εφέσεως ή η επανάκριση κεφαλαίου της αποφάσεως έξω από τα όρια της εφέσεως συνιστούν πλημμέλειες που εμπίπτουν στον προβλεπόμενο από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναιρέσεως, εκτός αν πρόκειται για λόγο εφέσεως που όφειλε να ερευνήσει και αυτεπαγγέλτως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα, τα οποία παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, με την προσβαλλόμενη απόφαση συνεκδικάστηκαν οι αντίθετες εφέσεις των διαδίκων ήτοι του αναιρεσείοντος και της αναιρεσίβλητης εταιρείας, με τις οποίες διατύπωναν παράπονα κατά της εκκαλουμένης, ο πρώτος για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, σχετικά με το κεφάλαιο της χρηματικής ικανοποιήσεως και η δεύτερη για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων σχετικά με τον χαρακτηρισμό της επικαλούμενης βλάβης της υγείας του αναιρεσείοντος ως εργατικού ατυχήματος και την υπαιτιότητα των οργάνων της αντίστοιχα.
Όμως το Εφετείο, αφού απέρριψε αμφότερους τους ως άνω λόγους εφέσεως της αναιρεσίβλητης, καθώς και το λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντος, καθόσον έκρινε ότι το ποσό που έπρεπε να επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση ανερχόταν σε 50.000 ευρώ, εξαφάνισε ακολούθως την εκκαλουμένη και παρόλο ότι η τελευταία δε διατύπωσε παράπονο σχετικά με το ύψος της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποιήσεως, επιδίκασε στον αναιρεσείοντα ως χρηματική ικανοποίηση, το ανωτέρω μικρότερο του επιδικασθέντος πρωτοδίκως ποσό, κατά παραδοχή της εφέσεως της αναιρεσίβλητης.
Έτσι, όμως, το Εφετείο υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. αφού έλαβε υπόψη λόγο εφέσεως ήτοι "πράγμα" που δεν είχε προταθεί και κατά συνέπεια, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο εν λόγω Δικαστήριο η πλημμέλεια αυτή, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιο αυτής περί χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 260/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος τούτο για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Δεκεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ