Supreme Court dismisses appeal for divorce case where appellant failed to appear in court despite proper service.

Απόφαση 166 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 166/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Α. του Β., συζ. Δ. Π., η οποία δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Π. του Ι., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, ο οποίος προηγουμένως ανακάλεσε την από 18 Νοεμβρίου 2010 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρέστη αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7 Ιανουαρίου 2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου η οποία που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 55/2009 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 55/2010 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22 Μαρτίου 2010 αίτησή της Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 9 Δεκεμβρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 96/22.3.2010 αιτήσεως για αναίρεση της 55/14.01.2010 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις 3365 Γ'/11-5-2010 και 3575 Γ'/5-7-2010 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Έδεσσας Δ. Ε.Ζ. προκύπτει ότι με εντολή του νομίμως παρισταμένου ως πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσίβλητου Θεόδωρου Ζευκίλη, ο οποίος επισπεύδει την κρινόμενη 96/22-3-2010 αίτηση για αναίρεση της 55/14-1-2010 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως και της 92/21-6-2010 πράξεως του Προέδρου του Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγου περί ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης (10-1-2011), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκαν στην αναιρεσείουσα με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (10-1-2011). Κατ'αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ.1, 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως, παρά την απουσία αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ. Με την κρινόμενη 96/22-3-2010 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 55/14-1-2010 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ'επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 1/7-1-2009 αγωγή ο δι'αυτής ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος εδίωκε τη λύση του μετά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας γάμου τους για τον προβλεπόμενο από την ισχύουσα, μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 14 παρ. 3 του ν.3719/2008, διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ λόγο του αμαχητώς τεκμαιρομένου ισχυρού κλονισμού των μεταξύ των διαδίκων συζύγων σχέσεων λόγω της συνεχούς επί διετία διαστάσεώς τους.

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά παραδοχή της, ερήμην της εναγομένης, η 55/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 55/27.7.2009 έφεση της εναγομένης, η 55/2010 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με απορριπτική επ' αυτής κρίση, ομοίως λόγω της ερημοδικίας της. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, η οποία, κατά το αναιρετήριο, επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 19-2-2010, εναντιώνεται η ηττηθείσα εκκαλούσα με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι διατυπούμενοι δι' αυτής λόγοι αναιρέσεως.

Ειδικότερα, κατά το άρθρο 559 αρ. 6 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παρά το νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις ο διάδικος δικάστηκε ερήμην. Αντίθετα, εξ αντιδιαστολής, δεν ιδρύεται ο προκείμενος λόγος, ούτε εκείνος από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πολύ δε περισσότερο από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, που προϋποθέτει παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους, αναφερομένη η αναιρεσείουσα παραλείπει παντελώς να προσδιορίσει και ειδικότερα το περιεχόμενο της παραβιάσεώς τους, αν ο διάδικος δικάσθηκε κατ' αντιμωλία ενώ έπρεπε να δικασθεί ερήμην.

Επομένως οι προβαλλόμενες με τους διατυπούμενους λόγους αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 6, 14, 1 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παρά το νόμο αξιολόγησε νομότυπη την ενώπιον αυτού παράσταση του ήδη αναιρεσίβλητου ως εφεσίβλητου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις κατά τη συζήτηση της υποθέσεως αντί προ είκοσι (20) ημερών, με άμεση δικονομική συνέπεια στην περίπτωση αυτή την λόγω, από την αιτία αυτή, ερημοδικίας αυτού και της αναιρεσειουσας, ως εκκαλούσης, ματαίωση της συζητήσεως της υποθέσεως (ΚΠολΔ 260 παρ.1), ελέγχονται ως αβάσιμες, εκείνη δε από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αυτοτελώς ερευνώμενη, με την έννοια της παραβιάσεως κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ως αόριστη και άρα απαράδεκτη, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι κατά την διάταξη του άρθρου 591 παρ. 1β ΚΠολΔ οι προτάσεις στις ειδικές διαδικασίες, όπως εκείνη των γαμικών διαφορών (ΚΠολΔ 598-612), κατατίθενται στο ακροατήριο, κατ'αποκλεισμό των διατάξεων των άρθρων 524 παρ.1, 528, 237 παρ. 1 εδ. 1 ΚΠολΔ, που επιβάλουν την δικονομική υποχρέωση καταθέσεως των προτάσεων είκοσι (20) ημέρες πριν από δικάσιμο.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2700,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 96/22-3-2010 αίτηση για αναίρεση της 55/14-1-2010 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2011.Kαι

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ