Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because one ground independently supports the judgment's decision.

Απόφαση 1652 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1652/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... Α.Ε", νομίμως εκπροσωπουμένης, εδρευούσης ..., ως αναδόχου του έργου με το τίτλο "Συμπλήρωση - Αυτοματισμού Υφισταμένου Αρδευτικού Δικτύου Δυτικής Κρήτης", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Παπαπετρόπουλο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: του Οργανισμού Ανάπτυξης Δυτικής Κρήτης (Ο.Α.ΔΥ.Κ), νομίμως εκπροσωπουμένου, ο οποίος εδρεύει στα Χανιά Κρήτης, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεράσιμο Απέργη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8 Δεκεμβρίου 2005 προσφυγή της ήδη αναιρεσείουσας ως και την από 19 Απριλίου 2006 ομοία του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκαν στο Εφετείο Κρήτης και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκε η 153/2008 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου. Την αναίρεση της ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6 Νοεμβρίου 2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός, ανέγνωσε την από 4 Μαρτίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 6-11-2008 αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εφ' όσον η προσβαλλόμενη απόφαση έχει δύο ισοδύναμες επάλληλες αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν αυτοτελώς η κάθε μία το διατακτικό της, εφ' όσον η μία αιτιολογία από αυτές δεν πλήττεται τελεσφόρως και λυσιτελώς με ειδικό λόγο αναίρεσης, η αναίρεση θ' απορριφθεί ως αλυσιτελής κατ' άρθ. 566 παρ.1 και 577 πατ. 3 του Κ.Πολ.Δ όσο απευθύνεται κατά της μίας εκ των δύο αιτιολογιών, εφ' όσον η μη πληττόμενη τελεσφόρως αιτιολογία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης (Ολ.

Α.Π. 13/1995, 25/1994). Με τους τρεις συναφείς λόγους του αναιρετηρίου από τους αριθμ. 1, 9 και 19 του άρθ. 559 του Κ.Πολ.Δ αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες αντίστοιχα της ευθείας και εκ πλαγίου παραβίασης των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 6 της ΕΣΔΑ, 20 παρ. 1 του Συντάγματος, 8 παρ. 1 του Ν. 1418/1984 και 43 του Π.Δ 509/1985 συνεπεία των οποίων το Εφετείο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, άφησε αδίκαστο το αίτημα της προσφεύγουσας για τη σύνταξη νέας τιμής και Π.Κ.Τ.Μ.Ν.Ε με πραγματικά στοιχεία κόστους για την τιμολόγηση της νέας ένδικης εργασίας στο συνολικό ποσό των 113.000 Ευρώ.

Οι λόγοι αυτοί στηρίζουν το βασικό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι για τη συγκεκριμένη εργασία έπρεπε να συνταχθεί νέα τιμή με πραγματικά στοιχεία κόστους. Όμως, η επάλληλη αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ότι "η ένδικη προσφυγή δεν είναι ορισμένη κατά το άρθρο 216 του ΚΠολΔ, γιατί: "ενώ αναγράφεται στην προσφυγή ότι η αμοιβή της ένδικης εργασίας (συνολικά 113.000 Ευρώ) υπολογίστηκε βάσει του άρθρου 43 του Π.Δ/τος 609/1995 δεν αναφέρονται τα στοιχεία με βάση τα οποία πρέπει να γίνει ο καθορισμός του ύψους της αμοιβής της, δηλαδή αν αυτός πρέπει να γίνει με βάση τιμές παρόμοιων εργασιών που υπάρχουν στη σύμβαση ή σε συμβατικά αναλυτικά τιμολόγια ή εν ελλείψει τέτοιων εργασιών με αναλυτικά πραγματικά στοιχεία κόστους κατά το χρόνο δημοπράτησης της εκκίνησης της αναθεώρησης, ώστε να μπορέσει το δικαστήριο να εφαρμόσει τις ως άνω διατάξεις περί αμοιβής των νέων εργασιών" στηρίζει αυτοτελώς το απορριπτικό διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, και δεν πλήττεται με το αναιρετήριο με κανένα λόγο και επομένως οι πιο πάνω τρεις λόγοι αναίρεσης κρίνονται αλυσιτελείς και απορριπτέοι.

Μετά τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην εις το διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρο. 176 και 183 του Κ.Πολ.Δ) και για τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-11-2008 αίτηση της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." για αναίρεση της υπ'αριθμ. 153/2008 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου την οποία ορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2010

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 6 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ