Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed judgment was not yet final due to pending default proceedings.

Απόφαση 1604 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1604/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ (ΟΑΕΕ)" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ" (ΤΕΒΕ), το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 2) Α. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 3) Ε. Θ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Μητρόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/12/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1243/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2552/2010 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 22/6/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 28/9/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 22/6/2010 αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 2 στοιχ. β', εδ.1, 321, 495 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο ασκήσεως του εν λόγω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο καταθέσεως του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία , περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της εφέσεως Εξάλλου, κατά το άρθρο 503 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως .

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας , είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσο ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού , διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση , σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 β' Κ.Πολ.Δ. Τέλος η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο . Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκομιδή των εγγράφων αυτών από τον αναιρεσείοντα η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Στην προκείμενη περίπτωση η αναίρεση ασκήθηκε από το εκκαλούν και στρέφεται κατά της 25521/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών , που δίκασε ως Εφετείο , με την οποία απορρίφθηκε ερήμην αυτού , ως ανυποστήρικτη, η έφεση που είχε ασκήσει κατά της 1243/2007 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή των αναιρεσιβλήτων. Όμως από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη με την αναίρεση απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη απόφαση και η οποία υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας (άρθρο 502 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), κατά το χρόνο που ασκήθηκε η προκείμενη αναίρεση (22/6/2010) είχε καταστεί τελεσίδικη. Ενόψει των ανωτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση εφόσον δεν προκύπτει ότι κατέστη τελεσίδικη δεν υπόκειται σε αναίρεση, και κατά συνέπεια η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατ' αυτής πρέπει να απορριφθεί και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 577 παρ .1 και 2 Κ.Πολ.Δ.) ως απαράδεκτη.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22/6/2010 αίτηση για αναίρεση της 2552/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ