Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because substantive claim was rejected on inadmissibility grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the First Instance Court's decision, ruling the appeal inadmissible. The appellant argued that the First Instance Court violated substantive law by rejecting a claim regarding a joint bank account inheritance clause for the first time. The court held that since the First Instance Court had already ruled the claim inadmissible, the appeal's substantive argument merely challenged that inadmissibility ruling, which falls outside the scope of permissible appeals.
Legislator headnote
AI generatedArt. 560 of the Code of Civil Procedure; Appeals against first-instance decisions on appeals from summary court decisions are limited to violations of substantive law, procedural defects, jurisdictional errors, or procedural secrecy, excluding challenges to rulings on inadmissibility or waiver of rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1572 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1572/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Μπλαβέρη.
Των αναιρεσίβλητων: Ψ1, Ψ2, Ψ3, Ψ4 και Ψ5 , οι οποίοι όλοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Τούμπα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/11/2003 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2845/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5691/2006 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/5/2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης, ανέγνωσε την από 24/4/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, σύμφωνα με άρθρο το 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου... 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Μεταξύ των περιοριστικώς διαλαμβανομένων στις ανωτέρω διατάξεις αναιρετικών λόγων, όσον αφορά τις αποφάσεις των ειρηνοδικείων ή των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, δεν περιλαμβάνεται και η από το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξη ή μη κήρυξη ακυρότητος, εκπτώσεως από δικαιώματος ή απαραδέκτου.
Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εκδοθείσης επί εφέσεως κατ' αποφάσεως του Ειρηνοδικείου, για παραβίαση των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 1 και 2 του ν. 5638/1932, συνισταμένη στο ότι το ως Εφετείο δικάσαν πολυμελές πρωτοδικείο παρά το νόμο και ειδικότερα κατά παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 527 και 269 ΚΠολΔ, έκρινε ως απαράδεκτο και απέρριψε τον για πρώτη φορά ενώπιον αυτού προταθέντα από αυτή (την αναιρεσείουσα) ουσιώδη ισχυρισμό, ότι στον υφιστάμενο μεταξύ αυτής και του αποβιώσαντος αδελφού της Α στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος κοινό λογαριασμό είχε περιληφθεί ο όρος που αναφέρεται στο άρθρο 2 του ν. 5638/1932, σύμφωνα με τον οποίο "άμα τω θανάτω οιουδήποτε των δικαιούχων, η κατάθεσις και ο εκ ταύτης λογαριασμός περιέρχεται αυτοδικαίως εις τους λοιπούς επιζώντας μέχρι του τελευταίου τούτων..." Όπως όμως έχει ο λόγος αυτός αναιρέσεως και υπό την αιτίαση της παραβιάσεως ουσιαστικών διατάξεων, στην πραγματικότητα πλήσσεται η κρίση του δικαστηρίου περί της ορθότητος της απορρίψεως της ανωτέρω ενστάσεως ως απαραδέκτου, προβληθείσης, όπως εδέχθη το άνω δικαστήριο, κατά παραβίαση των άρθρων 269 και 527 ΚΠολΔ.
Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 2.5.2007 αίτηση για αναίρεση της 5691/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 9 Ιουλίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ