Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding document distortion and evidentiary evaluation errors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the Court of First Instance's decision. The appellant argued the lower court distorted evidence and failed to consider specific documents, but the court found these claims to be matters of evidentiary assessment rather than legal errors. Consequently, the appeal was dismissed because the lower court's evaluation of evidence is not subject to appellate review under Greek civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(2), 561(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure: An appeal based on the distortion of a document is inadmissible if the court merely reached a different conclusion through its own evaluation of the evidence, as such assessments are not subject to appellate review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1445 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1445/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σκούφο, με δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσίβλητου: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Παπανικολάου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/4/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2561/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 729/2006 οριστική του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18/6/2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Τέντες, ανέγνωσε την από 21/4/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως εάν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που διαλαμβάνονται σ' αυτό. Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει ότι η πλημμέλεια υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας από εσφαλμένη ανάγνωση αποδεικτικού εγγράφου αποδίδει σ'αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό και όχι όταν, από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει, από λανθασμένη εκτίμηση, σε συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο, το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη, κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ.
Συνακολούθως ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, που αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της παραμορφώσεως του 1020/1275/4-α/31.1.2004 αντίγραφο εγγραφής από βιβλίο συμβάντων -αδικημάτων του αστυνομικού Τμήματος ... είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Διότι όπως διατυπώνεται το αναιρετήριο, όπου η αιτίαση εντοπίζεται ειδικότερα στο ότι το δικαστήριο, κρίνοντας το ζήτημα αν με πράξη του αναιρεσείοντος προσβλήθηκε παρανόμως η προσωπικότητα του αναιρεσιβλήτου, συνήγαγε από την εκτίμηση του εν λόγω εγγράφου, λανθασμένο αποδεικτικό πόρισμα, η αποδιδόμενη στην απόφαση πλημμέλεια συνίσταται όχι σε διαγνωστικό λάθος κατά την προεκτεθείσα έννοια, αλλά σε σφάλμα εκτιμήσεως του περιεχομένου του.
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.
θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Διαφορετικά ο λόγος αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11 λόγο αναιρέσεως πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή των αποδεικτικών μέσων, που φέρονται ως μη ληφθέντα υπόψη, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.
Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ προβάλλεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την από 25-6-2004 ένορκη εξέταση της ... που δόθηκε ενώπιον του Πταισματοδίκη Νικαίας κατά τη διάρκεια προανακρίσεως που διενεργήθηκε εις βάρος του αναιρεσείοντος. Ο λόγος αυτός της αιτήσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε νομίμως το έγγραφο αυτό κατά τη συζήτηση ενώπιον του Εφετείο μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.
Αντιθέτως η απόφαση δεν στερείται από νόμιμη βάση όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (Κ.Πολ.Δ. 561 παρ. 1) και ειδικότερα τα επιχειρήματα του δικαστηρίου ή την ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί αυτό να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς.
Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, διότι η απόφασή του στερείται οποιασδήποτε πληρότητας ως προς την αιτιολόγηση των παραδοχών της. Η αιτίαση όμως αυτή, όπως διατυπώνεται στο αναιρετήριο και εξειδικεύεται με τις αναπτύξεις που περιέχονται σ' αυτό, αφορά όχι την παραδοχή ή μη εκ μέρους του δικαστηρίου της ουσίας κρισίμων περιστατικών που θεμελιώνουν την κρίση του ότι συνέβη η επίθεση που ισχυρίζεται ο αναιρεσίβλητος ότι υπέστη εκ μέρους του αναιρεσείοντος, αλλά ανεπάρκειες σχετικές με την αξιολόγηση των κατ' ιδίαν αποδεικτικών μέσων.
Επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18-6-2007 αίτηση του ... για αναίρεση της 727/2006 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιουνίου 2008. Και Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2008 .
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ