Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment for procedural errors not covered by specific appeal grounds.

Απόφαση 13 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 13/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Λ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Πηνελόπη Παρπόγλου.

Του αναιρεσίβλητου: Μ. Β. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Χαραμίδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Γιαννιτσών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 66/2013 του ιδίου Δικαστηρίου, 314/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, δικάζοντος ως Εφετείο. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-9-2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικήτας Χριστόπουλος, ανέγνωσε την από 2-9-2015 έκθεση της κωλυομένης Αρεοπαγίτη Ελένης Διονυσοπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, η οποία νόμιμα φέρεται προς συζήτηση με την από 22-9-2015 κλήση του αναιρεσείοντος, προσβάλλεται η 314/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, το οποίο δίκασε ως Εφετείο και δέχθηκε κατ' ουσία την έφεση του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την 66/2013 απόφαση του Ειρηνοδικείου Γιαννιτσών και δέχθηκε την αγωγή του. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔικ 495, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (ΚΠολΔικ 577 παρ. 3).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔικ, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015, ο οποίος ισχύει από 1-1-2016, ως εκ του χρόνου άσκησης της ένδικης αναίρεσης, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και κατά των αποφάσεων Μονομελών ή Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, 2) αν το δικαστήριο δε συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, ή δεν έχει καθ' ύλη αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από τη διάταξη αυτή, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικούς στο νόμο. Η διάταξη αυτή είναι ειδική ως προς τους λόγους αναίρεσης των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεων των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων.

Επομένως και οι δύο λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τον πρώτο των οποίων αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, που δίκασε ως Εφετείο, έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 66/2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Γιαννιτσών, η πλημμέλεια από τον αριθμό 11α και γ του άρθρου 559 ΚΠολΔικ και με το δεύτερο η πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του ίδιου άρθρου είναι απαράδεκτοι, καθ' όσον σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων δεν ιδρύονται οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι.

Οι περαιτέρω διαλαμβανόμενες στους ίδιους λόγους αιτιάσεις, ως αναγόμενες στην ανεπάρκεια αιτιολόγησης του αποδεικτικού πορίσματος καθώς και σε επιχειρήματα του αναιρεσείοντος ως προς τις παραδοχές και το αποδεικτικό πόρισμα, στο οποίο κατέληξε το Μονομελές Πρωτοδικείο και είναι κατ' αυτόν αντίθετο με το αποδεικτικό υλικό, είναι απαράδεκτες, καθ' όσον με αυτές πλήττεται αποκλειστικά η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΚΠολΔικ 561 παρ.2).

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί, κατ' άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔικ η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που καταβλήθηκε και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου κατά το νόμιμο αίτημα αυτού [ΚΠολΔικ 176, 183, 191 παρ. 2].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 29-9-2014 αίτηση για αναίρεση της 314/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών. Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2016. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Ιανουαρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ