Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling the lower court correctly rejected an indeterminate defense claim.

Απόφαση 1356 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1356/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΔΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ - Τεχνικές, Εμπορικές, Βιομηχανικές και Τουριστικές Επιχειρήσεις", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηρακλή Αλεξόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΑΧΑΡΗΣ ΑΕ" που εδρεύει στη Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Κουδρόγλου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-12-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5625/1998 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 1281/1999 μη οριστική και 276/2006 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλος ανέγνωσε την από 25 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του (μοναδικού) λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 216 παρ. 1 και 262 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η ένσταση, όπως και η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία, που ορίζονται στα άρθρα 117 ή 118 του ιδίου Κώδικα, πρέπει να περιέχει α) σαφή έκθεση των γεγονότων, που θεμελιώνουν, σύμφωνα με το νόμο, την ένσταση και δικαιολογούν τη προβολή της από τον εναγόμενο κατά του ενάγοντα, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα, σε τρόπο ώστε να παρέχεται στον ενάγοντα η ευχέρεια της άμυνας, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα του ελέγχου του βασίμου κατά νόμον της ενστάσεως.

Εξάλλου, η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 560 αριθ.1 ΚΠολΔ), αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα εκείνων που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος.

Αντίθετα, το ορισμένο ή αόριστο της αγωγής ως προς την έκθεση σε αυτή των πραγματικών περιστατικών, που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία (ποιοτική αοριστία της αγωγής), εκτιμά κυριαρχικώς το δικαστήριο της ουσίας και δεν υπόκειται κατά τούτο η απόφασή του σε αναιρετικό έλεγχο, εκτός αν αυτό έκρινε ορισμένη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη γεγονότα μη διαλαμβανόμενα σε αυτή και ασκούντα ουσιώδη επιρροή στην κρίση περί του νόμω βασίμου της ή αντιθέτως έκρινε αόριστη την αγωγή, επειδή δεν έλαβε υπόψη τέτοια γεγονότα, καίτοι διαλαμβάνονταν σε αυτή, οπότε μπορούν να θεμελιωθούν οι από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ.

λόγοι αναίρεσης. Τέλος, κατά το άρθρο 700 εδ. 2 Α.Κ., αν γίνει καταγγελία οφείλεται στον εργολάβο η συμφωνημένη αμοιβή, αφαιρείται, όμως, από αυτήν η δαπάνη που εξοικονομήθηκε από τη ματαίωση της σύμβασης, καθώς και ο,τιδήποτε άλλο οφελήθηκε ο εργολάβος από άλλη εργασία του ή παρέλειψε με δόλο να οφεληθεί. Στη προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλει, ότι το Εφετείο εσφαλμένως δεν απέρριψε ως αόριστο ουσιώδη ισχυρισμό της αναιρεσίβλητης, που συνιστά ένσταση από τη πιο πάνω διάταξη του Α.Κ., για έκπτωση από την εργολαβική αμοιβή, που ζητήθηκε με την αγωγή, επί της οποίας έκρινε η αναιρεσιβαλλόμενη βάσει του άρθρου 700 του ΑΚ, των όσων αυτή (αναιρεσείουσα) οφελήθηκε από τη ματαίωση της συμβάσεως.

Ο ισχυρισμός, που, ενώ δεν έπρεπε, ελήφθη υπόψη, ως συνιστών ορισμένην ένσταση εκ της ανωτέρω διατάξεως του Α.Κ. (άρθρο 700 εδ. 2), συνίσταται στο ότι "θα πρέπει από το ποσόν των 46.036.200 δρχ., που ζητά η αντίδικος, να εκπέσει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 700 Α.Κ., η δαπάνη που εξοικονομήθηκε από τη ματαίωση της σύμβασης, καθώς και ο,τιδήποτε άλλο οφελήθηκε ο εργολάβος από άλλη εργασία.

Η δαπάνη που εξοικονόμησε και ωφελήθηκε στην επίδικη περίπτωση η αντίδικος είναι το ποσό των 2.192.000 δρχ., που θα κατέβαλε αυτή για απρόβλεπτα και των 40.756.000 δρχ., που θα δαπανούσε για αγορά υλικών, ημερομίσθια, μισθούς και αμοιβή εργατοτεχνιτών κ.λ.π. έξοδα, εάν εκτελούσε το έργο". Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός, όπως διατυπώνεται στις από 1011-1997 προτάσεις (β' σελ.

του 5ου φύλλου) της εναγομένης και αναιρεσίβλητης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου), είναι ορισμένος, γιατί περιέχει τα στοιχεία, που απαιτούν οι προαναφερόμενες δικονομικές και ουσιαστικές διατάξεις για να θεμελιωθεί η επικαλούμενη ένσταση.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, που εισάγει την αιτίαση από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι παρέλειψε το δικάσαν Εφετείο, παρά το νόμο, να κηρύξει απαράδεκτο, ήτοι να απορρίψει την περί ής ένσταση ως αόριστη, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, συνακόλουθα δε και η αίτηση αναιρέσεως.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25.2.2006 αίτηση της "ΔΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗΣ Α.Ε." για αναίρεση της 276/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία καθορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ