Supreme Court dismisses divorce appeal, ruling alleged harm was not sufficiently severe to justify keeping the marriage.

Απόφαση 1340 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1340/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαϊου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. συζύγου Ε. Μ., το γένος ..., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Μ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Αλαφογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-11-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 115/2007του ίδιου Δικαστηρίου και 874/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-1-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 11-5-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την 8193Β/27-1-2011 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Κεφαλληνίας ..., στην αναιρεσείουσα επιδόθηκε, με επιμέλεια του αναιρεσίβλητου, αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης με τις οικείες εκθέσεις κατάθεσής της, καθώς και κλήση για εμφάνιση αυτής κατά την ανωτέρω δικάσιμο (23-5-2011). Επομένως, αφού η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε στο παρόν δικαστήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, πρέπει, παρά την απουσία της να προχωρήσει η συζήτηση (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Για την θεμελίωση της εκ του άρθρου 281 ΑΚ ενστάσεως, περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος προς διάζευξη, δεν αρκούν οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου εις βάρος του εναγομένου εκ των συζύγων ή των τέκνων τους, αλλά απαιτείται οι επιπτώσεις αυτές να εκφεύγουν εκείνων, που είναι συνήθεις και αυτονόητες, και να οδηγούν, λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρα και της σοβαρότητάς τους, στη δημιουργία κατάστασης υπέρμετρα σκληρής για τον εναγόμενο ή τα τέκνα, ώστε εντεύθεν να επιβάλλεται η διατήρηση του γάμου, για την αποτροπή αυτών των συνεπειών (ΑΠ 1883/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο έκρινε επί αγωγής του αναιρεσίβλητου κατά της αναιρεσείουσας και δέχθηκε αφενός μεν ότι οι διάδικοι σύζυγοι είχαν έλθει σε διάσταση μεταξύ τους από το έτος 2001, αφετέρου δε ότι ήταν αβάσιμη η ένσταση της αναιρεσείουσας περί καταχρηστικής ασκήσεως του κατ' αυτής δικαιώματος προς διάζευξη, που είχε ασκήσει ο αναιρεσίβλητος.

Σχετικά με την ένσταση αυτή, το Εφετείο δέχθηκε, κατά λέξιν, τα ακόλουθα: "Όσον αφορά την ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος περί λύσης του γάμου εκ μέρους του ενάγοντος που προέβαλε η εναγόμενη με τις πρωτόδικες προτάσεις της και επαναφέρει με τον πρώτο λόγο έφεσής της ισχυριζόμενη ότι η ίδια και τα ενήλικα τέκνα τους υπέστησαν ψυχικό τραυματισμό εξ αιτίας του γεγονότος τούτου και επιπλέον ότι αυτή έμεινε εκτός εργασίας και ο ενάγων δεν προσπάθησε να τη βοηθήσει να επανέλθει στην εταιρεία ΚΤΕΛ Κεφαλληνίας που εργαζόταν με σύμβαση πρακτόρευσης, της οποίας είναι ενεργό μέλος αυτός, λεκτέα τα εξής:

Τα περιστατικά που επικαλείται η εναγομένη και τα οποία θα είναι μεταγενέστερα της έκδοσης σε περίπτωση ευδοκίμησης της αγωγής δεν αποτελούν σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας ιδιαίτερα δυσμενείς και ακραίες συνέπειες για την εναγομένη και τα τέκνα τους ικανές να στοιχειοθετήσουν την ένσταση αυτή, αλλά πρόκειται για συνήθεις και αυτονόητες συνέπειες δεδομένου ότι τα ενήλικα τέκνα έχουν και αυτά δημιουργήσει τη προσωπική τους ζωή και γενικά η θέληση του ενάγοντος πατέρα τους και συζύγου της εκκαλούσας περί απομακρύνσεώς του από την οικογένεια ήταν γνωστή σ' αυτούς από το έτος 2001.

Ως εκ τούτου δεν συντρέχει περίπτωση, εν προκειμένω, ώστε να επιβάλλεται η διατήρηση του γάμου για την αποτροπή αυτών των συνεπειών.

Συνεπώς, απορριπτέα κρίνεται η εν λόγω ένσταση ως νόμω αβάσιμη." Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε την διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, αφού τα εκτεθέντα περιστατικά δεν αρκούν για να καταστήσουν καταχρηστική, υπό την εκτεθείσα έννοια, την άσκηση του ενδίκου δικαιώματος του αναιρεσίβλητου, δεν καταφάσκουν δηλαδή την ύπαρξη προφανούς υπερβάσεως των αξιολογικών ορίων που θέτει η ρηθείσα διάταξη. Επομένως, είναι αβάσιμος ο πρώτος αναιρετικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ) με τον οποίο προβάλλεται το αντίθετο. Περαιτέρω, προτείνεται απαραδέκτως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως. Τούτο δε διότι, παρά την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ για τη θεμελίωσή του, στην πραγματικότητα μ' αυτόν πλήττεται η ουσιαστική κρίση του Εφετείου ως προς τον χρόνο, κατά τον οποίο επήλθε η διάσπαση του έγγαμου βίου των διαδίκων. Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-1-2010 αίτηση της Μ. συζ. Ε. Μ. το γένος ... για αναίρεση της 874/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20-7-2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 8-8-2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ