Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because a necessary co-litigant was not summoned to the hearing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because a necessary co-litigant was not summoned to the hearing, despite being legally bound to participate. The co-litigants argued that the appeal should be accepted, while the opposing party contended that the procedural defect rendered the hearing void. The court ruled that under the Civil Procedure Code, failure to summon all necessary co-litigants renders the entire hearing inadmissible for all parties.
Legislator headnote
AI generatedArticle 76 paragraph 4 of the Civil Procedure Code; Article 110 paragraph 2 of the Civil Procedure Code: When a necessary co-litigant exercises a legal remedy, all co-litigants are deemed to have exercised it; if a necessary co-litigant is not summoned to the hearing, the hearing is declared inadmissible for all parties.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1327 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1327/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Ε. Φ., 2) Α. Κ. του Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Καραγκούνη που ανακάλεσε την από 30/3/2017 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Μ.-Μ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Διαμαντόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/5/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8047/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1978/2015 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8/2/2016 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την παρ. 4 του άρθρου 76 ΚΠολΔ ορίζεται, ότι η άσκηση ένδικων μέσων από κάποιον από τους αναγκαστικούς ομοδίκους έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του, αν και αδρανήσαντες.
Στην περίπτωση αυτής της πλασματικής δηλαδή ασκήσεως του ενδίκου μέσου, πρέπει οι μη ασκήσαντες ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ένδικου μέσου (άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους. Στην ένδικη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτει, ότι στη θέση του αρχικού εναγομένου Χ.
Κ., που απεβίωσε κατά τη διάρκεια των αποδείξεων, υπεισήλθαν οι αναιρεσείοντες (εκ διαθήκης κληρονόμος η πρώτη και υιός, αναγκαίος κληρονόμος του ο δεύτερος), καθώς και ο Π. (Π.) Κ., υιός του και αναγκαίος κληρονόμος του, συνδεόμενοι μεταξύ τους με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας, εφόσον, κατά τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, με την αγωγή ζητείται η ακύρωση του αναφερόμενου σ' αυτήν πληρεξουσίου που χορήγησε ο ενάγων-αναιρεσίβλητος στον αρχικό εναγόμενο, λόγω εξαπάτησής του από αυτόν, καθώς και η αναγνώριση της ακυρότητας των συνταχθέντων δυνάμει του επίμαχου πληρεξουσίου συμβολαιογραφικών εγγράφων.
Στη δευτεροβάθμια δίκη, όπως προκύπτει από το επισκοπούμενο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης, είχε κληθεί ο αναγκαίος ομόδικος των αναιρεσειόντων Π. (Π.) Κ., ο οποίος είχε παρασταθεί στη συζήτηση της υποθέσεως, εκπροσωπούμενος από τον πληρεξούσιο δικηγόρου του, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Όμως, δεν προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, ότι ο αναγκαίος ομόδικος των αναιρεσειόντων Π. (Π.) Κ. κλήθηκε στην προκείμενη συζήτηση της αναιρέσεως, την οποία θεωρείται από το νόμο ότι και εκείνος άσκησε.
Συνεπώς, η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να κηρυχτεί απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ως προς όλους τους διαδίκους.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουλίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 19 Ιουλίου 2017.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ