Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment because it was appealable and not final.

Απόφαση 1203 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1203/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Στασινόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Θεοδοσίου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-4-2005 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο.

Εκδόθηκε η 502/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητά ο αναιρεσείων με την από 12-2-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 20-3-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ το ένδικο μέσο της αναιρέσεως συγχωρείται μόνο εκ των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή, ερημοδικία και έφεση, ήτοι κατά των ανεκκλήτων ή των γενόμενων τελεσιδικιών, όπως με την πάροδο της προς έφεση προθεσμίας, με παραίτηση από τη δικάσιμο της έφεσης κλπ.

Κατά τη σαφή δε έννοια της διατάξεως αυτής, ο χαρακτήρας της αποφάσεως ως τελεσιδίκου ή μη κρίνεται κατά το χρόνο της ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, δηλονότι κατά το χρόνο της καταθέσεως του περί αυτής εγγράφου στην γραμματεία του εκδόντα την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου κατά το άρθρο 495 παρ. 1 του άνω κώδικος (Ολ.ΑΠ 5/01).

Η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως στρεφόμενη κατά της υπ' αριθ. 502/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δικάσαντος κατά την διαδικασία των άρθρων 634, 644 Κ.Πολ.Δ (διαφορές από πιστωτικούς τίτλους) υποκειμένης πάντοτε σε έφεση (άρθρ. 511 και 644 Κ.Πολ.Δ, ασκήθηκε με ως τη θέση αυτής από τον υπογράφοντα αυτή, πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, την 16-2-07, ως εκ της κάτωθι του δικογράφου αυτής σχετικής εκθέσεως προκύπτει.

Συνακόλουθα μη προκύπταντος από έγγραφο της δικογραφίας, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου η οποία δημοσιεύθηκε στις 2-6-06, ως εξ αυτής προκύπτει, επιδόθηκε από κάποιο από τους διαδίκους προς έναρξη της προθεσμίας εφέσεως (άρθρο 147, 518 και 536 Κ.Πολ.Δ) ούτε ότι ο αναιρεσείων παραιτήθηκε από τη δικάσιμο της ασκήσεως εφέσεως, παρέπεται ότι η κρινόμενη αίτηση, ως ασκηθείσα κατ' αποφάσεως, η οποία ούτε ανέκκλητη είναι ούτε είχε καταστεί τελεσίδικη, είναι απαράδεκτη όπως τέτοια απορριπτέα τυγχάνει, του απαραδέκτου αυτού ερευνώμενου και αυτεπαγγέλτως σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Με την άσκηση της κρινόμενης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο αναιρεσείων παραιτήθηκε σιωπηρά από το δικαίωμα ασκήσεως εφέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, διότι για το κύρος της παραίτησης αυτής απαιτείτο κατ' άρθρο 98 Κ.Πολ.Δ ειδική πληρεξουσιότης του υπογράφοντος την αίτηση αναιρέσεως πληρεξουσίου δικηγόρου, η οποία (ειδική πληρεξουσιότης) δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των στοιχείων του φακέλου της δικογραφίας (ΟλΑΠ 626/1980, ΑΠ 78/99).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-2-07 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αρ. 502/06 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ