Supreme Court allows appeal against insurance company refusal to pay cumulative damages when state body already paid victim.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Second Instance Court's dismissal of a claim for cumulative damages. The appellant, a motorcycle rider, suffered injuries in a collision with an insured car and received medical payments from both the insurance company and the state organization TAP-OTE. The lower court incorrectly rejected the claim for additional compensation from the insurance company, despite the legal principle that victims can claim from both sources unless the law explicitly prohibits it. The Court ruled that since Article 18 of Law 1654/1986 does not bar such cumulative claims, the insurance company must pay the remaining damages, and the case was remanded for further proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticles 298, 914, 930, 18 of Law 1654/1986; Cumulative liability for damages is permitted when a third party pays compensation, unless the legislature explicitly excludes it, allowing the victim to claim from both the tortfeasor and the state body.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 116 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 116/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεωργίου Ζορμπά και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., η οποία δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2) Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου στις υποχρεώσεις της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "LE MONDE" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ευρισκόμενη ήδη σε εκκαθάριση, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αθανασία Χριστοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/5/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 49/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7/2008 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3/7/2008 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 2/11/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του παραστάντος αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την προσκομιζόμενη με επίκληση ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς ... αποδεικνύεται, ότι επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για εμφάνιση σε αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην πρώτη αναιρεσίβλητη .... Η τελευταία δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, και δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
Από τις διατάξεις των άρθρων 298 εδ. α' και 914 Α.Κ. προκύπτει ότι όποιος ζημιώνει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση αποζημιώσεως του παθόντος η οποία περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του ζημιωθέντος (θετική ζημία) και το διαφυγόν κέρδος. Στο άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ ορίζεται ότι η αξίωση αποζημιώσεως δεν αποκλείεται εκ του ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε.
Από τη διάταξη αυτή συνάγεται γενικότερη αρχή, κατά την οποία η κατά του ζημιώσαντος αξίωση του παθόντος για αποζημίωση δεν μπορεί να αποκρουστεί από τον ζημιώσαντα εκ του ότι άλλος εκ του νόμου υποχρεωμένος κατέβαλε στον παθόντα, που απέσχε από την εργασία του, τις αποδοχές του ή τα νοσήλεια για την θεραπεία των τραυμάτων του.
Η υποχρέωση του τρίτου προς παροχή μπορεί να στηρίζεται και σε σχέση δημοσίου δικαίου. Τέτοια δυνατότητα για πρόσκτηση από τον παθόντα αθροιστικά από τον αδικήσαντα και της παροχής του τρίτου δεν υφίσταται όταν ο νομοθέτης ορίζει διαφορετικά, όπως συμβαίνει κατά το άρθρο 18 του ν. 1654/1986, σύμφωνα με το οποίο η αξίωση αποζημιώσεως του παθόντος μεταβιβάζεται εκ του νόμου στο ΙΚΑ το οποίο είτε κατέβαλε, είτε υποχρεούται να καταβάλει στον παθόντα την οικεία κοινωνικο-οικονομική παροχή προς κάλυψη της ζημίας του (ΑΠ 1127/2002).
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε, εκτός των άλλων, και τα ακόλουθα: Στις ... και περί ώρα 19.45 έγινε ατύχημα κατά το οποίο συγκρούστηκαν η με αρίθμ. ... μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο πρώτος ενάγων με το υπ' αρίθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο που ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία. Από το ατύχημα αυτό ο ενάγων υπέστη πέραν των υλικών ζημιών και σωματικές βλάβες για τη θεραπεία των οποίων νοσηλεύτηκα στο Νοσοκομείο ....
Για τη νοσηλεία του αυτή κατέβαλε το ποσόν των 1710,59 ευρώ και επιπλέον ο Ασφαλιστικός Οργανισμός ΤΑΠ-ΟΤΕ στον οποίο ήταν ασφαλισμένος κατέβαλε το ποσόν των 5.795,02 ευρώ. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, με βάση τις ανωτέρω παραδοχές του Εφετείου, ο ενάγων εδικαιούτο και το ποσόν κατά τη διάταξη του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ, δεδομένου ότι ο ΤΑΠ-ΟΤΕ, δεν εξαιρείται νομοθετικά από την, ως άνω, υποχρέωση και οι ασφαλισμένοι σε αυτόν έχουν σωρευτική απαίτηση για την καταβολή αποζημιώσεως από τον ζημιώσαντα και της ασφαλιστικής παροχής.
Κατά συνέπεια το Εφετείο το οποίο απέρριψε το αίτημα της αγωγής για την καταβολή του ως άνω ποσού που καταβλήθηκε από τον ΤΑΠ/ΟΤΕ εσφαλμένα εφάρμοσε τις ως άνω διατάξεις και υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρίθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. όπως βάσιμα υποστηρίζει και ο αναιρεσείων με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσης.
Πρέπει επομένως να γίνει δεκτός ο λόγος αυτός ως βάσιμος στην ουσία, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος της το οποίο αφορά την απόρριψη του αιτήματος της αγωγής για την καταβολή των νοσηλείων που καταβλήθηκαν από τον ΤΑΠ-ΟΤΕ να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το μέρος που αναιρέθηκε, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 7/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας κατά το μέρος της που αναφέρεται στο σκεπτικό.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναιρέθηκε στο ίδιο Εφετείο Λαμίας το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που έλαβαν μέρος προηγουμένως.
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ