Legislator Case Law & Legislation
1151/2012 AI generated

Supreme Court dismisses appeal request due to procedural failure to prove service of summons to absent parties.

Case Number 1151/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the hearing of the appeal inadmissible because the court could not verify which party served the summons to the absent appellants. While some appellants and the respondent appeared, the court found no evidence of service to the nine individuals who did not attend the second-instance trial. Consequently, the court ruled that the proceedings were procedurally flawed and could not continue without the absent parties.

Legislator headnote

AI generated

Articles 110(2) and 576(1), (2) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court must independently verify the legality of a party's absence and declare the hearing inadmissible if the appellant fails to prove service of the appeal request or summons to absent parties.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal service of summons procedural defect absence of parties Code of Civil Procedure supreme court review hearing declaration

Cited Legislation

AI generated
Article 110(2) of the Code of Civil Procedure
Article 576(1) of the Code of Civil Procedure
Article 576(2) of the Code of Civil Procedure
Article 242(2) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1151 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1151/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 15η Μαΐου 2012, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΩΝ: 1) Μ. Α. του Λ., κατοίκου ..., έως και 42) Δ. Τ. του Κ., κατοίκου ... . Οι υπό στοιχεία 1 ως 13, 15, 17 ως 20, 24, 26 ως 28, 31 ως 39 και 41 αναιρεσείοντες παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αναστασίου Τριαντάφυλλου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Οι υπό στοιχεία 14, 16, 21, 22, 23, 25, 29, 30, 40 και 42 αναιρεσείοντες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια των πληρεξουσίων δικηγόρων Γλυκερίας Σιούτη και Γεωργίου Δανόπουλου, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-11-2005 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 363/2006 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 2779/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-9-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 18-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων από τους αναιρεσείοντες ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις των άρθρων 110 παρ.2 και 576 παρ.1, 2 ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος, αφού ελέγξει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της δικονομικής απουσίας, συζητεί την υπόθεση σαν να ήσαν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Για να συμβεί αυτό, όμως, ερευνάται αν απολείπεται ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση ή ο αντίδικος αυτού. Στην πρώτη περίπτωση, η επίσπευση προκύπτει από το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως (ή της κλήσεως με την οποία αυτή φέρεται προς συζήτηση), με την πράξη ορισμού δικασίμου και την πρόσκληση παράστασης κατ' αυτήν, το οποίο ο επισπεύδων επέδωσε προς τον αντίδικό του.

Το αντίγραφο αυτό, με την επ' αυτού σημείωση του δικαστικού επιμελητή που διενήργησε την επίδοση, οφείλει να προσκομίσει ο παριστάμενος αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση. Στη δεύτερη περίπτωση, η επίσπευση της συζήτησης προκύπτει από την έκθεση επιδόσεως του αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως (ή της κλήσεως) προς τον αντίδικο, την οποία οφείλει να προσκομίσει ο επισπεύδων, που μετέχει στη συζήτηση.

Εάν ο παριστάμενος διάδικος δεν αποδεικνύει τον τρόπο επίσπευσης της συζήτησης, με την προσκομιδή, κατά περίπτωση, ενός εκ των ως άνω εγγράφων, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει τη συζήτηση απαράδεκτη, όπως και όταν διαπιστώνεται ότι η κλήτευση του διαδίκου που δεν μετέχει στη συζήτηση παραλείφθηκε εντελώς ή υπήρξε μη νόμιμη ή εκπρόθεσμη.

Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από 24-9-2010 αίτηση των αναιρεσειόντων περί αναιρέσεως της 2779/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε δικάσει ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού του Δικαστηρίου, δεν εμφανίσθηκαν στην ως άνω δικάσιμο, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε πήραν μέρος στη συζήτηση με άλλο νόμιμο τρόπο (με την κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως), οι εκ των αναιρεσειόντων Ν.-Δ. Μ.-Ξ. (14ος), Ν. Ξ. (16η), Β. Τ. (21η), Τ. Τ. (22η), Ε. Χ. (23ος), Γ. Α. (25η), Ι. Γ. (29η), Β. Κ. (30η), Α.-Μ. Π. (40η) και Δ. Τ. (42ος). Περαιτέρω, από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση, διότι ούτε οι υπόλοιποι από τους αναιρεσείοντες ούτε η αναιρεσίβλητη, οι οποίοι παραστάθηκαν νομίμως κατ' αυτήν, προσκομίζουν, κατά περίπτωση, το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, που τυχόν τους επιδόθηκε με πρωτοβουλία των απολιπομένων διαδίκων ή τις εκθέσεις επιδόσεως της αιτήσεως αναιρέσεως, που τυχόν διενεργήθηκε από αυτούς προς τους απολιπόμενους. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η διεξαχθείσα συζήτηση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 24-9-2010 αιτήσεως περί αναιρέσεως της 2779/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 12η Ιουνίου 2012. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 28η Ιουνίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ