Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to statute of limitations on individual sentences under combined punishment law.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the statute of limitations had expired for the individual sentences comprising the combined punishment. The appellant was convicted of insult and extortion, receiving nine months total imprisonment, with each component sentence under six months. The court ruled that the limitation period applies to these specific sentences, mandating their archiving rather than allowing the appeal to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArticles 32 of Law 3346/2005; Articles 94 and 97 of the Penal Code: When combined punishment is imposed, the statute of limitations applies to the individual sentences, not the total, rendering appeals inadmissible if the limitation period has expired for the components.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1035 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 1035/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Απριλίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Φλέσσα, περί αναιρέσεως της 1846/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγοντα τον ......., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αγγελο Νικόπουλο. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως καθώς και στους από 6 Οκτωβρίου 2006 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1621/2005.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να κηρυχθεί απαράδεκτη η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1 και 97 ΠΚ, επί πραγματικής συρροής εγκλημάτων επιβάλλεται μία συνολική ποινή, η οποία αποτελείται από την επαύξηση της βαρύτερης από τις ποινές που συρρέουν κατά το λόγο των υπολοίπων επιμέρους συρρεουσών ποινών. Οι ποινές αυτές που συρρέουν διατηρούν τη νομική αυτοτέλειά τους και μετά τον καθορισμό της συνολικής και δεν απορροφώνται από αυτή γι' αυτό, αν από νόμιμο λόγο, μεταγενέστερο της εκδόσεως της συγχωνευτικής αποφάσεως, όπως, όταν με νεότερη νομική διάταξη, επέλθει παραγραφή επιβληθεισών ποινών, αυτή (παραγραφή) αναφέρεται στις επιμέρους ποινές, έστω και αν έχουν συνεπιμετρηθεί αυτές στη συνολική ποινή.
Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1 και 2 του ν. 3346/2005, 2 και 114 ΠΚ και 568 ΚΠΔ προκύπτει ότι οι επιβληθείσες μέχρι την 17.6.2005 ποινές έως έξι μηνών, εφόσον δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και δεν έχουν μέχρι την ως άνω ημεροχρονολογία εκτιθεί, παραγράφονται και δεν εκτελούνται, υπό τον όρο, ότι ο καταδικασθείς δεν θα υποπέσει μέσα σε δέκα οκτώ μήνες από 17.6.2005 σε νέα από δόλο προερχόμενη αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, ενώ οι μη εκτελεσθείσες κατά την παρ. 1 του άρθρου 32 του ν. 3340/2005 αποφάσεως τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα η δημοσίου κατηγόρου, κατά περίπτωση.
Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 18416/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος της παραβιάσεως των άρθρων 1 παρ. 1 γ' και δ' του Ν. 1646/1986 και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών για την πράξη της εξύβρισης και εξ (6) μηνών για την πράξη της βιοπραγίας και συνολικά, σε ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών, επαυξηθείσας και ποινής βάσης κατά τρεις (3) μήνες, συνολική ποινή η οποία δεν είχε εκτιθεί μέχρι την 17/6/2005.
Συνεπώς, και δεδομένου ότι, η κατά τα άνω "παραγραφή" αναφέρεται στη επί μέρους ποινές, κάθε μία από τις οποίες δεν υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες, δεν μπορεί, να εκδικασθεί, με τα σημερινά δεδομένα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, αφού η υπόθεση έπρεπε, κατά την παραπάνω διάταξη του άρθρου 32 του Ν. 3346/2005, να τεθεί σε αρχείο από τον αρμόδιο Εισαγγελέα, γι' αυτό πρέπει η συζήτηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως να κηρυχθεί απαράδεκτη. Διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος τούτου θα προσέκρουε στα άρθρα 2 παρ. 1 του ΠΚ, και 470 του ΚΠΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 9/9/2005 αιτήσεως του ..... για αναίρεση της 1846/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαϊου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Μαϊου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ