Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
WZ 17/13 KI-generiert

Supreme Court upheld military court ruling on asset forfeiture payment installments exceeding one year limit.

Geschäftsnummer WZ 17/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the convicted officer's appeal against the military court's decision to install the forfeiture payment over more than one year. The defendant argued his financial situation prevented paying the full 133,722 PLN sum immediately, requesting a 48-month installment plan. The court ruled that while hardship is acknowledged, the statutory period for deferring or installing such payments cannot exceed one year, rendering the lower court's order legally sound.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 206 § 2 i 3 k.k.w.; The period for deferring or installing the payment of a monetary equivalent of forfeited assets cannot exceed one year.

Schlagwörter

KI-generiert
military criminal law asset forfeiture installment payment one year limit financial hardship Skarb Państwa przepadek

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 45 § 1 k.k.
na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty łącznej 133.
Art. 228 § 1 k.k.
z art. 228 § 1 k.k. w zb.
Art. 228 § 4 k.k.
722 (sto trzydzieści trzy tysiące siedemset dwadzieścia dwa) złotych, jako korzyści majątkowej osiągniętej przez niego z popełnienia przestępstw określonych w art. 228 § 4 k.k. w zw.
Art. 12 k.k.
Art. 270 § 1 k.k.
z art. 270 § 1 k.k. w zw.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. w zw.
Art. 49 § 1 k.k.w.
na podstawie art. 49 § 1 k.k.w. w zw.
Art. 206 § 2 k.k.w.
z art. 206 § 2 i 3 k.k.w.
Art. 206 § 3 k.k.w.
z art. 206 § 2 i 3 k.k.w.
art. 45 § 1 k.k
na podstawie art. 45 § 1 k.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt: WZ 17/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Bogdan Rychlicki w sprawie mjr. rez. T. K. skazanego z art. 228 § 1 i innych k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 15 lipca 2013 r., jego zażalenia na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt: […] , o rozłożenie na raty obowiązku uiszczenia korzyści majątkowej objętej przepadkiem p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 listopada 2011 r., wobec mjr. rez. T. K. m. in. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty łącznej 133. 722 (sto trzydzieści trzy tysiące siedemset dwadzieścia dwa) złotych, jako korzyści majątkowej osiągniętej przez niego z popełnienia przestępstw określonych w art. 228 § 4 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z art. 228 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt:

Ko 36/13, m.in. na podstawie art. 49 § 1 k.k.w. w zw. z art. 206 § 2 i 3 k.k.w. wobec mjr. rez. T. K. rozłożył spłatę korzyści majątkowej objętej przepadkiem w wysokości 133.722 (sto trzydzieści trzy tysiące siedemset dwadzieścia dwa) złotych na raty po 11.143 (jedenaście tysięcy sto czterdzieści trzy) złotych płatnych do 10 dnia każdego miesiąca poczynając od lipca 2013 r. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany mjr. rez. T. K. Podnosząc szczególnie trudną sytuację majątkową jego samego oraz rodziny w praktyce uniemożliwiającą wykonanie tego obowiązku (spłata korzyści majątkowej) wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez rozłożenie na 48 rat miesięcznych spłaty korzyści majątkowej w wysokości 133.722 (sto trzydzieści trzy tysiące siedemset dwadzieścia dwa) złotych.Sąd Najwyższy rozważył.Zażalenie nie jest zasadne.

Stanowisko procesowe Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe w świetle przepisu art. 206 § 2 i 3 k.k.w. Nie negując trudnej sytuacji majątkowej skazanego wskazać należało, że okres odroczenia albo rozłożenia na raty wykonania obowiązku uiszczenia kwoty pieniężnej stanowiącej równowartość orzeczonego przepadku nie może przekroczyć jednego roku. W tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia w kierunku postulowanym przez skazanego. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.