Supreme Court dismisses appeal for labor dispute retrial, ruling military courts lack jurisdiction under martial law decrees.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a decision transferring a labor dispute retrial from a military court to a regional labor court. The plaintiff argued for military court jurisdiction based on the historical context of the martial law period, while the court emphasized statutory provisions defining judicial competence. The court ruled that martial law decrees did not grant military courts authority over labor disputes, thereby upholding the transfer to the specialized regional court.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 13 ust. 6 ustawy o rozpoznawaniu spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych; Art. 35 § 1 k.p.k.: The Supreme Court held that military courts lack jurisdiction over labor dispute retrials when martial law decrees do not explicitly assign such authority, requiring transfer to the court designated as competent for the first instance.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt: WZ 11/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)SSN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca)SSN Jerzy Steckiewicz bez udziału stron w sprawie z pozwu J. A. B. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Terenowej Komisji Odwoławczej ds. Pracy w R. z dnia 10 kwietnia 1982 r., , po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2013 r., jego zażalenia na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 kwietnia 2013 r., w kwestii właściwości p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
J. A. B. w dniu 21 grudnia 2012 r. skierował do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. pozew o wznowienie przez ten Sąd postępowania w przedmiocie wypowiedzenia, w okresie obowiązywania stanu wojennego, umowy o pracę, zakończonego orzeczeniem Terenowej Komisji Odwoławczej ds. Pracy w R. z dnia 10 kwietnia 1982 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., uznał się niewłaściwym i sprawę z pozwu J. A. B. przekazał do rozpoznania według właściwości – Sądowi Rejonowemu w R.
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.Zażalenie na to postanowienie złożył J. A. B. W obszernym uzasadnieniu środka odwoławczego jego autor wskazując na okoliczności zdarzenia (zwolnienie z zakładu pracy), wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.Sąd Najwyższy rozważył.Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew temu, co podnosi skarżący decyzja procesowa sądu pierwszej instancji jest prawidłowa. Przepisy dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz.U.
Nr 29, poz. 154 i z 1982 r. Nr 3, poz.
18) oraz przepisy dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. (Dz.U. Nr 29, poz. 157) nie określały właściwości sądów wojskowych w zakresie orzekania w sprawach ze stosunku prawa pracy. Właściwość sądów wojskowych była określona przez wskazane akty prawne jak również przez przepisy obowiązującego kodeksu karnego z 1969 r. i de facto dotyczyła spraw o określone tam przestępstwa. Odnosząc się do argumentacji podniesionej w zażaleniu wskazać należało, że zgodnie z treścią art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. (Dz.U. Nr 20, poz. 85 ze zm.), o rozpoznawaniu przez sądy spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, m.in. komisji odwoławczej ds. pracy następuje według przepisów dotychczasowych, przy czym do wznowienia tego postępowania właściwy jest z zakresu prawa pracy sąd, który według tej ustawy byłby właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie sądem właściwym do rozpoznania „pozwu o wznowienie” jest Sąd Rejonowy w R. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.