Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
WA 53/02 KI-generiert

WA 53/02 · Sąd Najwyższy

Geschäftsnummer WA 53/02
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang postanowienie

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

popełnienie przestępstwa określonego w art. 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2002 r., na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 157 § 2 k.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 411 § 1 k.p.k, art. 445 § 1 k.p.k, art. 422 § 1 k.p.k, art. 370 § 1 k.p.k; WA 53/02 · Sąd Najwyższy: 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2002 r., na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art.

Schlagwörter

KI-generiert
art. 157 § 2 k.k art. 429 § 1 k.p.k art. 411 § 1 k.p.k art. 445 § 1 k.p.k art. 422 § 1 k.p.k art. 370 § 1 k.p.k

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 157 § 2 k.k
popełnienie przestępstwa określonego w art. 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i
art. 429 § 1 k.p.k
art. 411 § 1 k.p.k
sprawie oskarżonego Krzysztofa K, postanowił na podstawie art. 411 § 1 k.p.k.
art. 445 § 1 k.p.k
422 § 1 i art. 445 § 1 k.p.k.
art. 422 § 1 k.p.k
związku z tym na tle regulacji zawartej w art. 422 § 1 k.p.k.
art. 370 § 1 k.p.k
k.p.k. (art. 370 § 1 k.p.k. z 1969 r.) wniosek ten jako bezskuteczny nie wywołuje
art. 430 § 1 k.p.k
obrońcy oskarżonego Krzysztofa K., na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., należało
art. 16 § 2 k.p.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II KZ 220/73
II KZ 220/73, OSNKW 1974, z.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 PAŹDZIERNIKA 2002 R.

WA 53/02

Wniosek strony o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku

złożony przed datą ogłoszenia wyroku, jest bezskuteczny.

Przewodniczący: sędzia SN płk E. Matwijów.

Sędziowie SN: płk B. Rychlicki (sprawozdawca), ppłk A.

Tomczyk.

Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Żak.

Sąd Najwyższy na posiedzeniu w sprawie Krzysztofa K., oskarżonego o

popełnienie przestępstwa określonego w art. 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i

innych, z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu

Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2002 r., na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art.

429 § 1 k.p.k.

p o z o s t a w i ł a p e l a c j ę obrońcy b e z r o z p o z n a n i a (...)

Z uzasadnienia:

Wojskowy Sąd Okręgowy w W., procedując w dniu 20 czerwca 2002 r. w

sprawie oskarżonego Krzysztofa K, postanowił na podstawie art. 411 § 1 k.p.k.

odroczyć wydanie wyroku do dnia 25 czerwca 2002 r., godz. 10 30 . W tym samym

dniu wyznaczony z urzędu obrońca oskarżonego złożył wniosek o sporządzenie i

doręczenie uzasadnienia wyroku. W dniu 25 czerwca 2002 r. w obecności m.in.

oskarżonego i jego obrońcy Wojskowy Sąd Okręgowy w W. ogłosił wyrok, a

następnie przewodniczący składu orzekającego pouczył oskarżonego o treści art.

422 § 1 i art. 445 § 1 k.p.k. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku

wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie złożył tylko

prokurator. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. w dniu 19 lipca 2002 r. wyrok ten

wysłał pod adresem zamieszkania obrońcy oskarżonego, który otrzymał go w dniu

23 lipca 2002 r. W dniu 31 lipca 2002 r. obrońca oskarżonego osobiście doręczył

apelację Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., która, zarządzeniem zastępcy

Prezesa tego sądu z dnia 14 sierpnia 2002 r., została przyjęta.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Apelację obrońcy oskarżonego Krzysztofa K. należało pozostawić bez

rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy z następujących względów. Poza

sporem jest, iż wniosek obrońcy został złożony przed datą ogłoszenia wyroku. W

związku z tym na tle regulacji zawartej w art. 422 § 1 k.p.k. powstaje pytanie, czy

taki wniosek jest skuteczny (o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie,

który jeszcze nie został ogłoszony), czy też nie. W orzecznictwie i w doktrynie

utrwalił się pogląd, że w razie przekroczenia terminu określonego w art. 422 § 1

k.p.k. (art. 370 § 1 k.p.k. z 1969 r.) wniosek ten jako bezskuteczny nie wywołuje

skutków prawnych (por. uchwała SN z dnia 19 grudnia 1973 r., VI KZP 44/73,

OSNKW 1974, z. 4, poz. 59; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks

postępowania karnego. Komentarz, t. II, Warszawa 1999, s. 467 teza 4 do art. 422 §

1 k.p.k.,). Zaistniała sytuacja procesowa jest jednak odmienna. Wniosek obrońcy

oskarżonego wprawdzie „wyprzedza” datę ogłoszenia wyroku, niemniej jednak jest

dopuszczalny na gruncie przepisów postępowania karnego ( arg. z art. 422 § 1

k.p.k.). Jednakże, ażeby był on skuteczny, strona, która taki wniosek złożyła,

powinna go ponowić w terminie określonym w art. 422 § 1 k.p.k., lub też w

terminie tym złożyć pisemne oświadczenie, iż podtrzymuje ów wniosek.

Zaniechanie tego przez stronę oznacza, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia

wyroku i jego doręczenie, zgłoszony przed datą ogłoszenia wyroku, jest tak samo

bezskuteczny, jak wniosek złożony po terminie, o którym mowa w art. 422 § 1

k.p.k.

W zaistniałej sytuacji procesowej wyrok ten, wobec oskarżonego Krzysztofa K.,

stał się prawomocny w dniu 3 lipca 2002 r. Dokonane po tym terminie czynności

procesowe Wojskowego Sądu Okręgowego w W. były również bezskuteczne w

przedmiocie „otwarcia” biegu terminu do wniesienia apelacji przez obrońcę

oskarżonego, na podstawie art. 445 § 1 k.p.k. W związku z tym przyjętą apelację

obrońcy oskarżonego Krzysztofa K., na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., należało

pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Stosownie do art.

16 § 2 k.p.k., zauważyć należało, iż oskarżony Krzysztof K., na podstawie art. 126 §

1 k.p.k., może złożyć do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. wniosek o

przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia orzeczenia, jako warunku sine qua non zaskarżenia wyroku apelacją,

wskazując, iż uchybienie terminowi określonemu w art. 422 § 1 k.p.k. nastąpiło z

przyczyn od niego niezależnych (por. postanowienie SN z dnia 24 listopada 1973 r.,

II KZ 220/73, OSNKW 1974, z. 3, poz. 56 oraz postanowienie SN z dnia 27

stycznia 1974, WO 11/74, OSNKW 1974 r., z. 5–6, poz. 36). (...)