Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
VI KZ 7/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses lawyer's appeal for inadmissible appeal against refusal to extend deadline.

Geschäftsnummer VI KZ 7/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the lawyer's appeal against the Higher Disciplinary Court's refusal to extend the deadline for filing an appeal. The court held that no appeal remedy exists for refusals to extend deadlines under the Advocates Act and the Code of Criminal Procedure. Consequently, the Higher Disciplinary Court's decision to reject the appeal was legally correct and upheld.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 91c of the Advocates Act; Art. 528 § 1 pkt 3 of the Code of Criminal Procedure: No appeal remedy is available for a refusal to extend a deadline in disciplinary proceedings for advocates; such a refusal constitutes a final decision subject only to cassation.

Schlagwörter

KI-generiert
advocates disciplinary proceedings refusal to extend deadline inadmissible appeal remedy cassation appeal rejection advocates Act provisions Code of Criminal Procedure final decision effect

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 91c of the Advocates Act
Na wstępie, niejako oczyszczając przedpole, wypada odnotować, że w postępowaniu dyscyplinarnym dla adwokatów na odmowę przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 91c ustawy z dnia 26 maja 1982 r.
Art. 528 § 1 pkt 3 of the Code of Criminal Procedure
Wynika to jasno z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który należy wprost stosować w postępowaniu dyscyplinarnym regulowanym przez Prawo o adwokaturze (art.
Art. 95n of the Advocates Act
528 § 1 pkt 3 k.p.k., który należy wprost stosować w postępowaniu dyscyplinarnym regulowanym przez Prawo o adwokaturze (art. 95n Pr.
Art. 426 § 1 of the Code of Criminal Procedure
Podkreślić należy – abstrahując od niemożności zaskarżenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, o czym była mowa powyżej – że środek odwoławczy co do zasady od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.
art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k
Wynika to jasno z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który należy wprost stosować w postępowaniu dyscyplinarnym regulowanym przez Prawo o adwokaturze (art.
art. 426 § 1 k.p.k
Podkreślić należy – abstrahując od niemożności zaskarżenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, o czym była mowa powyżej – że środek odwoławczy co do zasady od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
V KZ 23/00
akt V KZ 23/00, OSNKW 2000 r., z.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt VI KZ 7/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie adw. A. K.-S., w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2014 r., zażalenia obwinionej na zarządzenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt WSD […], o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Na wstępie, niejako oczyszczając przedpole, wypada odnotować, że w postępowaniu dyscyplinarnym dla adwokatów na odmowę przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 91c ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (dalej: Pr. adw.), środek odwoławczy nie przysługuje. Wynika to jasno z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który należy wprost stosować w postępowaniu dyscyplinarnym regulowanym przez Prawo o adwokaturze (art. 95n Pr. adw.). Błędem zatem było przyjęcie i merytoryczne rozpoznanie przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w dniu 6 września 2014 r. zażalenia obwinionej na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w […] z dnia 15 lutego 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu.

Jakkolwiek owo bezpodstawnie wydane postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury pozbawione jest znaczenia prawnego, to jednak – zważywszy na powszechnie akceptowaną dopuszczalność kwestionowania prawidłowości decyzji o odmowie przywrócenia terminu w zażaleniu na zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji – trzeba stwierdzić, że wyłożona w motywacyjnej części tego postanowienia argumentacja, wykazująco przekonywająco, iż uchybienie terminowi do złożenia kasacji nie nastąpiło z przyczyn od skarżącej niezależnych, zasługuje na pełną aprobatę.

Jej powtarzanie byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym.Sąd Najwyższy pragnie ponadto zauważyć, że ze względów wyartykułowanych w poprzednim akapicie znaczenia prawnego pozbawione jest również zażalenie obwinionej na postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury o nieuwzględnieniu zażalenia na odmowę przywrócenia terminu, skierowane do Sądu Najwyższego. Podkreślić należy – abstrahując od niemożności zaskarżenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, o czym była mowa powyżej – że środek odwoławczy co do zasady od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95n Pr. adw.).

Stąd pozostawione ono zostało w aktach sprawy bez nadawania mu dalszego biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2000 r. , sygn. akt V KZ 23/00, OSNKW 2000 r., z. 5-6, poz. 52). W tych warunkach, sygnalizując tylko, że wyrażone przez obwinioną w piśmie z dnia 18 września 2014r. żądanie umorzenia postępowania dyscyplinarnego wobec przedawnienia karalności, które miało rzekomo nastąpić 14 lipca 2014r., było ewidentnie chybione, jako że do uprawomocnienia się dyscyplinarnego orzeczenia skazującego doszło w dniu 6 lipca 2013r.Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. aw