Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KZ 79/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against denial of time extension for appeal due to missed deadline.

Geschäftsnummer V KZ 79/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the lower court's decision to deny the defendant's request to extend the deadline for filing an appeal. The defendant, represented by a public defender who advised against filing, later hired private counsel and submitted an appeal significantly after the statutory period expired. The court rejected the claim of surprise, noting the defendant had been informed of the filing requirements and had actively participated in the proceedings, finding no objective reasons for the delay.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 440 § 1 k.p.k.: A request to extend the time limit for filing an appeal is inadmissible when the party was duly informed of the requirements and the delay was caused by their own inactivity or lack of knowledge.

Schlagwörter

KI-generiert
time limit extension criminal appeal procedure missed deadline public defender opinion objective reasons surprise defense Supreme Court ruling

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 437 § 1 k.p.k.
z dnia 10 października 2013 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 19 marca 2013 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
V KZ 54/13, uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z powodu wystąpienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. (w sprawie orzekał sędzia podlegający wyłączeniu).W dniu 1 lipca 2013 r.
Art. 440 § 1 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 12 k.k
art. 437 § 1 k.p.k
z dnia 10 października 2013 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 19 marca 2013 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k
V KZ 54/13, uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z powodu wystąpienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KZ 79/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. B. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2013 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 10 października 2013 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 19 marca 2013 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w Ś., wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., uznał A. B. za winnego przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca z urzędu A. B. wniosła apelację od tego wyroku. Sąd Okręgowy wydał w dniu 19 marca 2013 r. wyrok, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok Sądu w Ś. W dniu 2 kwietnia 2013 r. skazany złożył w Sądzie Okręgowym wniosek o przesłanie mu wyroku z dnia19 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem. Skazanemu ustanowiono obrońcę z urzędu do ewentualnego sporządzenia kasacji.

Obrońca ta poinformowała Sąd Okręgowy o braku podstaw do wniesienia kasacji, załączając do informacji opinię w tej sprawie. Pisma te wpłynęły do sądu w dniu 15 kwietnia 2013 r.Sąd Okręgowy, pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r., poinformował skazanego o opinii obrońcy z urzędu oraz o tym, że w terminie 30 dni liczonych od dnia następnego po dniu doręczenia powiadomienia kasację od wyroku może wnieść ustanowiony przez skazanego obrońca z wyboru (k. 937 akt). Pismo to skazany odebrał w dniu 2 maja 2013 r. (k. 928). W dniu 28 maja 2013 r. do sądu wpłynęła kasacja sporządzona przez skazanego.

Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. odmówiono jej przyjęcia. Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. V KZ 54/13, uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z powodu wystąpienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. (w sprawie orzekał sędzia podlegający wyłączeniu).W dniu 1 lipca 2013 r. skazany ustanowił obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i wniesienia kasacji. W dniu 2 sierpnia 2013 r. do sądu wpłynęła kasacja obrońcy A.

B. (wysłana w dniu 31 lipca 2013 r. – data stempla pocztowego k. 978), a w dniu 24 września 2013 r. do sądu wpłynął wniosek skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. odmówiono skazanemu przywrócenia terminu do wniesienia kasacji.Skazany w złożonym zażaleniu powołał się na pobieżną analizę złożonego wniosku i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Skazany został poinformowany przez sąd, w jakim terminie i przez kogo może być wniesiona kasacja w jego sprawie (pismo z dnia 25 kwietnia 2013 r. k. 937).

Od dnia doręczenia mu tego pisma biegł 30 dniowy termin do wniesienia kasacji. Upłynął w dniu 3 czerwca 2013 r. Tymczasem skazany ustanowił obrońcę w celu sporządzenia kasacji w dniu 1 lipca 2013 r., a kasacja tego obrońcy wysłana została do sądu znacznie później bo w dniu 31 lipca 2013 r., a więc zdecydowanie po upływie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu skazany stwierdził jedynie, że zaskoczeniem dla niego była informacja uzyskana od obrońcy o zarządzeniu o odmowie przyjęcia kasacji. W świetle przesłanego do skazanego pisma nie powinno być to dla niego zaskoczenie.

Dodatkowo już tylko zauważyć można, że z akt sprawy wynika, że skazany był aktywny w toku postępowania, wykazując znajomość przepisów procesowych. W materiałach sprawy brak podstaw do uznania, że z przyczyn obiektywnych, niezależnych od skazanego doszło do uchybienia terminu. Nie wskazuje ich również sam skazany.W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie jest w pełni zasadne i należało orzec o utrzymaniu go w mocy.