Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept criminal procedure renewal request due to formal defects.

Sygn. akt V KZ 67/12 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie M. S.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 31 października 2012 r.,‎na skutek zażalenia M. S. na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. S. o wznowienie postępowania z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia go i podpisania przez adwokata.

Na to zarządzenie zażalenie złożył wnioskodawca, w którym nie formułując konkretnych zarzutów podniósł, że w jego ocenie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania. W konkluzji skarżący wniósł o przyjęcie zażalenia i nadanie mu biegu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Podnoszone w zażaleniu okoliczności, które zdaniem wnioskodawcy świadczą o zasadności wniosku, nie mają znaczenia dla rozpoznania wniesionego zażalenia.

Zgodnie bowiem z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Wnioskodawcy został wyznaczony adwokat z urzędu do zbadania podstaw wniosku o wznowienie postępowania. Należy jednak podkreślić, że nie jest on zobowiązany do sporządzenia takiego wniosku (art. 84 § 3 k.p.k.). W przedstawionej w niniejszej sprawie opinii adwokat oświadczył, że nie ma takich podstaw i uzasadnił dlaczego. To stanowisko jest dla sądu wiążące w tym znaczeniu, że w Kodeksie postępowania karnego nie ma przepisu, który upoważniałby organ procesowy do „przymuszenia” adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić innego adwokata z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82).

Natomiast organ procesowy, który go wyznaczył, jest uprawniony do badania prawidłowości wykonania obowiązków w ramach zagwarantowania stronie prawa do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie wynikającym z art. 84 § 3 k.p.k. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby wyznaczony adwokat z urzędu, nienależycie wykonał swoje obowiązki. Wobec tego, że złożony przez M. S. wniosek o wznowienie postępowania zawierał wskazany powyżej brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie, prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jego przyjęcia.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.