Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to lack of lawyer signature and non-extendable deadline.

Sygn. akt V KZ 54/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie N.M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 23 października 2019 r., zażalenia skazanej na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKo (…), o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania ‎w sprawie Sądu Rejonowego w Ś., sygn. akt II K (…), ‎zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ś.‎z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt IV Ka (…), p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

N.M. pismem z dnia 28 kwietnia 2018 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego, która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Ś. i została zakończona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt IV Ka (…). Wniosła jednocześnie o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku oraz o ustanowienie obrońcy z urzędu. Wyznaczona zarządzeniem z dnia 3 lipca 2019 r. obrońca skazanej – adw. S.S.B., po przeanalizowaniu akt sprawy, w korespondencji z dnia 22 lipca 2019 r., poinformowała Sąd Apelacyjny w (...) o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

W konsekwencji takiego stanowiska obrońcy z urzędu skazana została wezwana w trybie art. 120 § 1 k.p.k., do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Wezwanie zostało doręczone skazanej w dniu 29 lipca 2019 r. W odpowiedzi N.M. wniosła o przedłużenie terminu na złożenie wniosku sporządzonego i podpisanego przez obrońcę z wyboru. Po bezskutecznym upływie terminu sędzia Sądu Apelacyjnego w (…) zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKo (…), odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.Od tego zarządzenia zażalenie wniosła N.M., wskazując, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, zwróciła się do Sądu Apelacyjnego w (…) o wydłużenie terminu na uzupełnienie braków.

Jej pismo nie zostało jednak rozpoznane. Wniosła o jego rozpoznanie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Niespełnienie tego wymogu uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku i prowadzi do konieczności wydania zarządzenia o odmowie jego przyjęcia (art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. k.p.k.).

W realiach procesowych niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości to, że wniosek N.M. nie został sporządzony i podpisany przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym, pomimo wezwania do uzupełnienia tego braku. Zaskarżona decyzja sędziego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 sierpnia 2019 r. była zatem uzasadniona i konieczna.W kontekście argumentacji wyrażonej w zażaleniu warto jednak jeszcze dodać, że termin, o którym mowa w art. 120 § 1 k.p.k. nie ma charakteru terminu zawitego, a zatem nie podlega przywróceniu w trybie art. 126 k.p.k. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2015 r., III KK 254/15, LEX nr 1771712).

Dlatego też bez znaczenia dla prawidłowości wydania zaskarżonego zarządzenia była kwestia odniesienia się przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu do pisma N.M., w którym wnosiła ona o przedłużenie terminu, skoro termin ten nie mógł zostać przywrócony. Niezależnie od tego trzeba podkreślić, że wniosek o wznowienie postępowania nie jest ograniczony żadnym terminem, a zatem możliwe jest ponowne jego złożenie przez ustanowionego obrońcę z wyboru.Mając na uwadze powyższe, wobec niestwierdzenia podstaw, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.as