Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KZ 41/23 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept a defendant's request for retrial due to formal defects.

Geschäftsnummer V KZ 41/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the lower court's refusal to accept the defendant's request for a retrial, citing procedural formalities. The defendant repeatedly submitted personal letters for the retrial request, but the court required the document to be drafted and signed by a chosen lawyer or advocate within a strict seven-day deadline. The court ruled that the defendant failed to remedy this formal defect within the prescribed time, rendering the submissions ineffective under the Code of Criminal Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.: A request for retrial must be drafted and signed by a chosen lawyer or advocate; failure to remedy this formal defect within the specified deadline results in the document being deemed ineffective.

Schlagwörter

KI-generiert
request for retrial formal defect lawyer signature requirement ineffective document Code of Criminal Procedure procedural deadline dismissal of appeal Anfechtbarkeit des Rückweisungsentscheids

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k.
Jak wynika z powyższego, brak formalny w postaci sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego nie został przez skazanego uzupełniony we wskazanym terminie.Zgodnie z art. 120 § 2 zd.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k., jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art.
art. 437 § 1 k.p.k
akt V KO 23/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
z art. 545 § 1 k.p.k., jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art.
art. 120 § 2 k.p.k
545 § 1 k.p.k., jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

V KZ 41/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie J.N., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 27 października 2023 r., zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2023 r., sygn. akt V KO 23/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 września 2023 r. upoważniony sędzia Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego J.N. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. akt II AKa 172/19, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K 11/19.Skazany złożył pismo zatytułowane „wniosek”, które zostało potraktowane jako zażalenie na powyższe zarządzenie. W piśmie tym zakwestionował decyzję procesową o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Podniósł, że przy wydawaniu zaskarżonego zarządzenia doszło do błędów i rażących uchybień. Zakwestionował także treść opinii prawnej przedłożonej przez obrońcę z urzędu o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego też Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że decyzja o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania była zasadna. Skazany J.N. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. akt II AKa 172/19, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K 11/19.

Skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który przedłożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 44-46 i 49-51 akt V KO 23/23). Następnie zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2023 r. upoważniony sędzia m.in. zarządził doręczyć skazanemu odpis pisma obrońcy oraz wezwać go do przedłożenia wniosku o wznowienie sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 53 akt V KO 23/23). Skazanemu doręczono odpis opinii prawnej sporządzonej przez obrońcę oraz kopię zarządzenia z dnia 26 czerwca 2023 r. (k. 57 i 67-68 akt V KO 23/23).

Skazany przedłożył kolejne osobiste pismo stanowiące wniosek o wznowienie postępowania (k. 59-62 akt V KO 23/23). Następnie zarządzeniem z dnia 24 lipca 2023 r. upoważniony sędzia Sądu Najwyższego ponownie wezwał J.N. do przedłożenia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 64 akt V KO 23/23). Odpis zarządzenia J.N. otrzymał w dniu 27 lipca 2023 r. (k. 71 akt V KO 23/23). Pismem z dnia 31 lipca 2023 r.

J.N. ponownie przesłał własnoręcznie sporządzony wniosek o wznowienie (k. 69 akt V KO 23/23). Jak wynika z powyższego, brak formalny w postaci sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego nie został przez skazanego uzupełniony we wskazanym terminie.Zgodnie z art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k. w razie nieuzupełnienia braku formalnego w terminie, pismo uznaje się za bezskuteczne, o czym należy pouczyć przy doręczeniu wezwania. Skazany został pouczony, że rygor braku przedłożenia wniosku o wznowienie postępowania podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego to uznanie pisma za bezskuteczne.

Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. należy odmówić przyjęcia wniosku. Tym samym zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe.Mając na uwadze powyższą argumentację, należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. (TM)[ms]