Supreme Court dismisses personal cassation appeal as inadmissible due to failure to request judgment reasoning within statutory deadline.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the defendant's personal cassation appeal, ruling it inadmissible because the defendant failed to request the court's reasoning within the mandatory 30-day period. Although the defendant cited health issues and financial hardship, the court found no factual or legal grounds to challenge the lower court's order denying the appeal. The decision emphasized that personal appeals are ineffective when procedural deadlines for requesting reasoning have expired, rendering the subsequent appeal untimely.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 524 § 1 k.p.k.; Art. 445 § 2 k.p.k.: A personal cassation appeal is inadmissible if the party fails to request the written reasoning of the judgment within the statutory period, as this request is a prerequisite for calculating the appeal deadline.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KZ 29/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 7 lipca 2016 r., w sprawie R. G. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego XVII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt XVII Ka 150/16, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt XVII Ka 150/16, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 524 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji własnej skazanego R. G., od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt XVII Ka 150/16, jako wniesionej bez uprzedniego wystąpienia o uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego, mimo pouczenia o sposobie i trybie wnoszenia tej skargi. Zażalenie na to zarządzenie wniósł osobiście skazany, ale w istocie rzeczy nie przytoczył w nim żadnych argumentów mogących skutecznie zakwestionować wskazane w zaskarżonym orzeczeniu fakty i okoliczności.
Skazany powołał się jedynie na swój stan zdrowia oraz trudną sytuację majątkową. Konkludując wniósł o „całkowite umorzenie sprawy”.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie skazanego jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt przedmiotowej sprawy dowodzi bowiem, że brak jest jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania słuszności zaskarżonego zarządzenia. Podkreślić raz jeszcze należy, na co też zwracał uwagę Sąd Okręgowy, że zgodnie z przepisem art. 524 § 1 k.p.k. termin do wniesienia kasacji dla stron wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, a wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie, który wydał orzeczenie, w terminie zawitym 7 dni od daty jego ogłoszenia.Z akt niniejszej sprawy wynika, że skazany był obecny na rozprawie odwoławczej, która odbyła się w dniu 16 marca 2016 r.
Na termin ten stawiła się także obrońca skazanego z urzędu adw. M. K. (k. 271, t. II). Następnie, z uwagi na fakt, że na ogłoszenie wyroku nikt się nie stawił (k. 272, t. II), odpis orzeczenia wraz ze stosownym pouczeniem i zasadach wnoszenia kasacji, w tym o konieczności wystąpienia z wnioskiem o uzasadnienie wyroku, został przesłany stronom na wskazane przez nie adresy. Skazany osobiście odebrał korespondencję w dniu 29 marca 2016 r., co jednoznacznie potwierdza załączone pokwitowanie odbioru (k. 277, t. II). Pomimo wskazanych terminów, nie złożył jednak wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia.
Kasację osobistą oskarżony wysłał pocztą dopiero w dniu 25 kwietnia 2016 r., a więc ponad miesiąc po wydaniu wyroku. W tej sytuacji nie ma zastosowania art. 445 § 2 k.p.k. w zw. z art. 524 § 1 k.p.k., dotyczący kasacji wniesionej w terminie do wystąpienia o pisemne uzasadnienie wyroku i wywołujący skutki prawne. Bez wątpienia zatem, osobista kasacja oskarżonego nie może być skuteczna, jest bowiem niedopuszczalna z uwagi na upływ terminu i to do wystąpienia o uzasadnienie wyroku, którego posiadanie warunkuje dalsze terminy kasacyjne.
Sam skarżący nie wskazuje przy tym, dlaczego nie wystąpił o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego lub z jakich powodów uchybił terminowi do takiego wystąpienia.Niezależnie od powyższego należy wskazać skarżącemu, że z uwagi na orzeczenie wobec niego kary grzywny, kasacja służy tylko w razie wykazania uchybień z art. 439 k.p.k., (art. 523 § 2 k.p.k.), a nie z powodu innej obrazy prawa, a przy tym winna być sporządzona i podpisana przez obrońcę (art. 526 § 2 k.p.k.), a nie przez samą stronę, z tym, że jako niedopuszczalna z uwagi na niespełnienie wcześniej wskazanych wymogów jej wniesienia, nie powodowała potrzeby wzywania strony do uzupełnienia i tych ostatnich warunków kasacyjnych.Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.