Supreme Court dismisses transfer request for judge's case due to lack of impartiality doubts.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a case involving a judge to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The dispute concerned a victim's appeal against a prosecutor's decision not to initiate an investigation into the judge's ordinary adjudicative work. The Court ruled that mere dissatisfaction with a judge's ruling does not automatically create public doubts about the impartiality of all judges in the district, especially when no disciplinary proceedings exist for the same conduct.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 37 k.p.k.; Art. 42 k.p.k.: A request to transfer a case to another court based on potential lack of impartiality is inadmissible if the contested act constitutes only ordinary adjudicative work and no disciplinary proceedings are pending, as this does not generate public doubts about the impartiality of the court.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KO 96/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie z zawiadomienia M. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2021r. wniosku Sądu Rejonowego w G. z dnia 22 listopada 2021r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w G. nie jest zasadny. Jak wynika z akt, przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie jest zażalenie pokrzywdzonego na postanowienie Prokuratury Rejonowej w G. o odmowie wszczęcia śledztwa. Postępowanie dotyczy zarzutu stawianego sędziemu Sądu Rejonowego w G..Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że postawiony zarzut dotyczy sędziego, który w ramach swojej zwykłej pracy orzeczniczej wydał orzeczenie, które nie satysfakcjonuje strony prowadzonego postępowania. W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym.
W tym wypadku najistotniejsze jest to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie. Czyni to przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, innemu sądowi równorzędnemu, niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością.W tej sytuacji należy uznać, że brak jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku.Kwestie zaś związane z możliwością rozpoznania sprawy w danym Sądzie wobec wyłączania się poszczególnych sędziów od jej rozpoznania winny zostać rozwiązane w trybie art. 42 k.p.k.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.