Supreme Court dismisses criminal retrial request based on new evidence previously rejected as inadmissible.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the defendant's request for a criminal retrial, ordering him to bear the costs. The defendant, an attorney, sought to introduce evidence regarding a deceased bank president's account history, arguing it constituted new facts under Article 540 § 1(2) of the Criminal Procedure Code. The court ruled that merely requesting previously rejected evidence does not qualify as 'new facts' unless the applicant proves the prior rejection was erroneous, which they failed to do.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 546 k.p.k.; Art. 97 k.p.k.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the evidence was already considered and rejected in the original proceedings, unless the applicant demonstrates a high probability of error in the prior rejection through supplementary verification.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KO 96/20 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Andrzej StępkaSSN Igor Zgoliński w sprawie T. M. skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 2 grudnia 2020 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:
1) oddalić wniosek o wznowienie postępowania karnego; 2)obciążyć skazanego kosztami postępowania wznowieniowego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z 18 stycznia 2019 r., skazał T. M. za dokonanie i usiłowanie dokonania oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości, co stanowiło jeden czyn ciągły, na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby, i na karę grzywny oraz orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.). Sąd Apelacyjny w (…), po rozpoznaniu apelacji obrońcy, w dniu 10 lipca 2019 r. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok.Skazany, jako wykonujący zawód adwokata, złożył osobiście sporządzony wniosek o wznowienie postępowania karnego.
Powołując się na podstawę wznowienia z art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., wniósł o wystąpienie przez Sąd Najwyższy do Banku (…) w S. o udostępnienie historii rachunku zmarłego Prezesa U. K. K. z 2014 r. W konsekwencji domagał się wznowienia procesu i wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.Prokurator Prokuratury Krajowej w pisemnym stanowisku zażądał oddalenia wniosku o wznowienie postępowania karnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie procesu okazał się bezzasadny. Jego redakcja musiała wywołać pytanie, czy w użytym w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. zwrocie ”ujawnią się nowe fakty lub dowody” mieści się również żądanie przeprowadzenia w ramach postępowania wznowieniowego określonego dowodu, którego dopuszczenia strona domagała się w pierwotnym procesie, co spotkało się ze strony sądu z decyzją odmowną? Skoro zacytowane sformułowanie oznacza pojawienie się nowych źródeł dowodowych lub środków dowodowych odkrywających informację o ewentualnej pomyłce sądowej, a tylko tak należy – kierując się dyrektywami językowymi – rozumieć jego sens, to bez wątpienia takimi cechami nie odznacza się wniosek dowodowy, który ze swej istoty jest jedynie oświadczeniem postulującym, a nie środkiem wydobywającym na jaw jakąkolwiek wiadomość.
Odmienne podejście mogłoby zostać odczytane jako dopuszczalność swoistego ,,zaskarżania” za pomocą instytucji przewidzianej w rozdziale 56 k.p.k. postanowień oddalających wnioski dowodowe, co byłoby niezgodne z generalnym zakazem stosowania wykładni contra legem i rodziłoby poglądy negujące zasadę niepodważalności orzeczeń sądowych.Tak ogólnie ujęte zapatrywanie nie powinno jednak być rozumiane w sposób uproszczony, prowadzący do konsekwencji niepożądanych z punktu widzenia celów postępowania karnego. Respektując naczelne zasady procesu karnego, zwłaszcza zasadę prawdy materialnej (art. 2 § 2 k.p.k.), przyjąć należy, że w sytuacjach wyjątkowych, gdy pojawiły się ważkie okoliczności podające w wątpliwość trafność decyzji o oddaleniu wniosku dowodowego i – co więcej – gdy rysuje się wysokie prawdopodobieństwo, że dopuszczenie takiego dowodu w postępowaniu wznowieniowym doprowadzi do istotnej korekty wyroku skazującego, możliwe stanie się skorzystanie z niego, tyle że w ramach czynności sprawdzających, o których mowa w art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.
Zastrzec tu wszakże wypada, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek zaoferowania na poparcie swoich racji, a więc potrzeby uwzględnienia wniosku dowodowego, choćby dowodu swobodnego.Sumując: Nie zasługuje na uwzględnienie, co do zasady, wniosek o wznowienie postępowania karnego oparty na podstawie propter nova, sprowadzającej się do żądania przeprowadzenia dowodu, którego dopuszczenie było badane w procesie pierwotnym i postulat w tym zakresie oddalono; dopuszczenie takiego dowodu będzie jednak możliwe w ramach czynności sprawdzających (art. 546 k.p.k.), o ile wnioskodawca za pomocą choćby dowodu swobodnego uprawdopodobni błędność uprzedniej decyzji o oddaleniu wniosku dowodowego.Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należało stwierdzić, że T.
M. nie zdołał uprawdopodobnić wystąpienia okoliczności, które nakazywałyby skorygowanie zapadłej w toku głównego procesu decyzji o oddaleniu wniosku dowodowego o zażądanie od wskazanego banku określonej dokumentacji. Podkreślić trzeba, że żądanie w tej mierze zostało na podstawie art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. załatwione negatywnie przez Sąd a quo, który uznał okoliczność mającą być udowodnioną za pozbawioną znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, że kwestię tę podniesiono w apelacji i że Sąd odwoławczy ustosunkował się do niej zdecydowanie krytycznie.Niezależnie od zaprezentowanych względów natury formalnej, które wystarczały do podjęcia decyzji o oddaleniu wniosku o wznowienie procesu karnego, również argumenty ściśle merytoryczne, rozważone wnikliwie i przekonywająco przez prokuratora Prokuratury Krajowej (ich powtarzanie byłoby zbyteczne, a więc i w jakimś sensie nieracjonalne), stały na przeszkodzie wznowieniu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…).Z tych wszystkich racji Sądowi Najwyższemu nie pozostawało nic innego, jak tylko wniosek o wznowienie procesu oddalić (art. 547 § 1 k.p.k.), a kosztami postępowania wznowieniowego obciążyć skazanego (art. 639 zd. 2 k.p.k.).