Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KO 95/24 KI-generiert

Supreme Court dismisses retrial request for procedural errors in judge selection not raising new evidence.

Geschäftsnummer V KO 95/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial due to formal defects and lack of substantive grounds. The defense argued that the initial judge panel was improperly selected, violating Article 6 of the ECHR, but failed to provide evidence or explain how this constituted a new fact warranting retrial. The court ruled that alleged procedural errors in judge assignment under the 2015-2016 legal framework do not constitute absolute grounds for retrial under Polish law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 120 § 1, 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; A request for retrial based solely on alleged procedural errors in the composition of the court, without new evidence or proof of a violation of absolute grounds for retrial, is inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request judge selection error Article 6 ECHR procedural defect absolute grounds formal defects Supreme Court

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 120 § 1, 2 k.p.k.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 350 k.p.k.
351 k.p.k., także w art. 350 k.p.k., nie jest traktowane przez Sąd Najwyższy jako skutkujące zaistnieniem bezwzględnej przyczyny uchylenia orzeczenia, prowadząc’[ym do wznowienia postępowania z urzędu (zob.
Art. 351 k.p.k.
Obowiązywał wtedy art. 351 k.p.k., regulujący procedurę wyznaczania sędziego (sędziów) do rozpoznania sprawy, wobec czego celowe będzie nadmienić, że uchybienie przepisom zawartym w art.
art. 148 § 2 pkt 1 k.k
skazanego za czyn z art. 148 § 2 pkt 1 k.k.
art. 545 § 1 k.p.k
na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 120 § 2 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
art. 351 k.p.k
Obowiązywał wtedy art. 351 k.p.k., regulujący procedurę wyznaczania sędziego (sędziów) do rozpoznania sprawy, wobec czego celowe będzie nadmienić, że uchybienie przepisom zawartym w art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I KZP 43/05
Supreme Court ruled improper judge assignment is a relative ground for appeal, not absolute, unless it affects trial fairness.
V KK 271/08
uchwałę z dnia 17 listopada 2005 r., I KZP 43/05; postanowienie z dnia 23 września 2008 r., V KK 271/08 i późniejsze: postanowienie z dnia 23 października 2019 r., IV KO 62/19; z dnia 1 lutego 2024 r., V KK 542/23, także zarządzenie Sędziego SN z dnia 5 stycznia 2022 r., III KO 63/21).
IV KO 62/19
Supreme Court dismisses prosecution's request for retrial due to lack of absolute procedural error grounds.
V KK 542/23
Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded regarding mandatory defendant presence and court composition rules.
III KO 63/21
Supreme Court dismisses retrial request for improper panel selection as only a relative appeal ground.
IV KK 254/16
akt IV KK 254/16 do referatów sędziów SSO X.Y.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

V KO 95/24 ZARZĄDZENIE Dnia 30 stycznia 2025 r. SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie M. S. skazanego za czyn z art. 148 § 2 pkt 1 k.k. i in. na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. zarządził: odmówić przyjęcia wniosku obrońcy skazanego M.S. o wznowienie postępowania. [J.J.]

UZASADNIENIE

Pismem, które 6 listopada 2024 r. wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, obrońca skazanego M. S. zwrócił się do tego Sądu o „wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt IV K 254/16”, twierdząc, że „po wydaniu wyroku II instancji ujawniły się nowe dowody nieznane sądom orzekającym”. Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku zarządził przekazanie pisma Sądowi Najwyższemu, bowiem „przedmiotowy wniosek dotyczy wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku II AKa 6/20 (IV K 254/16 Sądu Okręgowego w Gdańsku)”.Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2024 r., V KO 95/24, Przewodniczący Wydziału II Izby Karnej Sądu Najwyższego na podstawie art. 120 § 1 i 2 k.p.k. wezwał obrońcę skazanego M.

S. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku o wznowienie postępowania przez podpisanie wniosku i uiszczenie opłaty w kwocie 150 zł – pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Adresat tego wezwanie odebrał je 9 grudnia 2024 r., jednak w zakreślonym terminie wytkniętych braków wniosku nie usunął, co zgodnie z udzielonym pouczeniem musi skutkować odmową jego przyjęcia – na podstawie powołanych wyżej przepisów.W uzupełnieniu należy wspomnieć, że w omawianym piśmie jego Autor zamieścił też wniosek o „zwołanie Kolegium Sędziów tut.

Sądu (zapewne chodzi o Sąd Apelacyjny w Gdańsku – dopisek SSN) celem wykonania pkt 1. (punkt ten zawiera wniosek o wznowienie postępowania – dopisek SSN) oraz zweryfikowania prawidłowości przydziału sprawy o sygn. akt IV KK 254/16 do referatów sędziów SSO X.Y. oraz SSO X.Y.1”. Obrońca nadmienił, że „oskarżony M. S. ma wątpliwości co do prawidłowości wyznaczenia składu sędziowskiego do sprawy o sygn. akt IV K 254/16 tut. Sądu”, czym nawiązał do dołączonych do akt niniejszej sprawy V KO 95/24 pism M. S. z 4 i 14 sierpnia 2024 r.

Skazany twierdził w tych pismach, że w sprawie IV K 256/16 cyt. „doszło do delikatnego błędu w doborze składu sędziowskiego w czym złamano prawo art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka” i także postulował „powołanie Kolegium Sędziów Sądu Okręgowego” z tego powodu, że z naruszeniem wymienionego przepisu Konwencji „wyznaczono skład poza kolejnością przydziału”. Odnosząc się do tych twierdzeń należy zauważyć, że są one gołosłowne, bowiem autorzy pism w żaden sposób nie wytłumaczyli, na jakiej podstawie uznają, względnie tylko przypuszczają, że zaistniała nieprawidłowość przy wyznaczaniu składu sądu orzekającego w pierwszej instancji, która nawet gdyby faktycznie miała miejsce, nie nakazywałaby wznowienia postępowania.

Kwestia ta nie była podnoszona w postępowaniach apelacyjnym i kasacyjnym, obecnie skazany i jego obrońcy nie postulują potrzeby wznowienia postępowania z urzędu z powodu zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., które polegałoby na nienależytej obsadzie Sądu Okręgowego w Gdańsku orzekającego w sprawie M. S.. Obrońca, zastrzegając, że czyni to „na wyraźne życzenie mojego Mocodawcy”, wniósł o „zabezpieczenie list wpływów i przydziałów spraw do IV Wydziału Karnego tut. Sądu za rok 2015 i 2016”. Zatem daje do zrozumienia, że to w tym czasie został wyznaczony skład orzekający, przynajmniej w części sędziowskiej, Sądu Okręgowego w Gdańsku.

Obowiązywał wtedy art. 351 k.p.k., regulujący procedurę wyznaczania sędziego (sędziów) do rozpoznania sprawy, wobec czego celowe będzie nadmienić, że uchybienie przepisom zawartym w art. 351 k.p.k., także w art. 350 k.p.k., nie jest traktowane przez Sąd Najwyższy jako skutkujące zaistnieniem bezwzględnej przyczyny uchylenia orzeczenia, prowadząc’[ym do wznowienia postępowania z urzędu (zob. np. uchwałę z dnia 17 listopada 2005 r., I KZP 43/05; postanowienie z dnia 23 września 2008 r., V KK 271/08 i późniejsze: postanowienie z dnia 23 października 2019 r., IV KO 62/19; z dnia 1 lutego 2024 r., V KK 542/23, także zarządzenie Sędziego SN z dnia 5 stycznia 2022 r., III KO 63/21).

Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak na wstępie. [J.J.][a.ł][ł.n] ‎