Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KO 44/15 KI-generiert

Polish Supreme Court dismisses retrial request based on new witness statements due to lack of procedural verification.

Geschäftsnummer V KO 44/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial based on new evidence under Article 540 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that new witness statements indicated the defendant did not commit the charged offenses, while the prosecution opposed the motion. The court ruled that these statements must first be verified in a separate trial where the witness is the accused, rather than being accepted as exculpatory evidence in the current retrial proceedings.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 544 § 2, 3 k.p.k.: New evidence must be verified in a separate proceeding where the declarant is the accused before it can be considered exculpatory in a retrial.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request new evidence witness statements procedural verification exculpatory evidence code of criminal procedure independent jurisdiction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
w sprawie II AKa 94/12 zmienił powyższe orzeczenie poprzez obniżenie kary łącznej grzywny do 200 stawek dziennych, a w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Wnioskodawca oparł swój wniosek o wznowienie postępowania w sprawie na przesłance z art. 540§1 pkt 2 a k.p.k.
Art. 544 § 2 k.p.k.
w sprawie II K 161/10 na podstawie art. 544§2 i 3 k.p.k.
Art. 544 § 3 k.p.k.
w sprawie II K 161/10 na podstawie art. 544§2 i 3 k.p.k.
Art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
skazanego z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64§1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 300 stawek dziennych po 80 zł.
art. 64§1 k.k
z art. 64§1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 300 stawek dziennych po 80 zł.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KO 44/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka w sprawie J. M. skazanego z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64§1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2015 r. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 lipca 2012r. w sprawie II AKa 94/12 zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 listopada 2011r. w sprawie II K 161/10 na podstawie art. 544§2 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. oddalić wniosek, 2. obciążyć wnioskodawcę kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 listopada 2011r. w sprawie II K 161/10 wnioskodawca J.M. został uznany winnym popełnienia czynów zakwalifikowanych m in. z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64§1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 300 stawek dziennych po 80 zł. każda.Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 3 lipca 2012r. w sprawie II AKa 94/12 zmienił powyższe orzeczenie poprzez obniżenie kary łącznej grzywny do 200 stawek dziennych, a w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Wnioskodawca oparł swój wniosek o wznowienie postępowania w sprawie na przesłance z art. 540§1 pkt 2 a k.p.k. wskazując, że w sprawie ujawniły się nowe dowody, które nie były znane sądom rozpoznającym sprawę, a wskazujące na to, że skazany nie popełnił przypisanych mu czynów.

Dowodami tymi miałyby być wyjaśnienia S. S. i zeznania W. P. Podnosząc powyższe obrońca skazanego wniósł o:- wznowienie postępowania,- uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie i zmienionego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.,- przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wlkp., W odpowiedzi prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o oddalenie wniosku o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek o wznowienie postępowania sporządzony przez obrońcę J.

M. nie zasługuje na uwzględnienie.Bezsprzecznie wyjaśnienia złożone przez S.S. w innej sprawie (II K 6/15 Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim) mają charakter nowego dowodu, który ujawnił się w sprawie ponieważ wcześniejsze przesłuchanie tego oskarżonego przez Sądy prowadzące sprawę J. M. nie było możliwe. Jednocześnie jednak przedwczesne byłoby przyjmowanie, że jest to dowód wskazujący na to, że skazany nie dopuścił się przypisanych mu czynów. Dowód ten powinien bowiem najpierw zostać zweryfikowany w procesie, w którym S.S. występuje w roli osoby oskarżonej.

Nie można go postrzegać przecież chociażby w oderwaniu od sytuacji procesowej tego oskarżonego. Nie jest on w nim świadkiem zobowiązanym do mówienia prawdy, lecz oskarżonym, który z całą pewnością nie ma obowiązku dostarczania sądowi dowodów niekorzystnych dla siebie. Z tego względu wyjaśnienia te najpierw winny być skonfrontowane z innymi dowodami zebranymi w sprawie II K 6/15, a dopiero później odniesione do dowodów ze sprawy J. M.. Z pewnością każdy z sądów rozpoznających sprawy obu oskarżonych, jak i Sąd Najwyższy w postępowaniu wznowieniowym, nie jest pozbawiony samodzielności jurysdykcyjnej.

Jednakże zachowaniu tej samodzielności przede wszystkim służyć będzie umożliwienie każdemu z tych sądów samodzielnego wypowiedzenia się w sprawie w oparciu o istniejące dowody. Dopiero wówczas zaistnieje możliwość dokonania pełnej oceny tak zgromadzonego materiału dowodowego i tego, czy ma on rzeczywiście charakter, który da się określić, jako wskazujący na to, że skazany nie popełnił przypisanego mu czynu.Powyższe uwagi odnoszą się również do zmienionych zeznań świadka W.P., choć w tym przypadku, przede wszystkim należy dostrzegać to, że składał on już wyjaśnienia w sprawie J.

M.Mając na względzie omówione wyżej okoliczności brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.