Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KO 103/21 KI-generiert

V KO 103/21 · Sąd Najwyższy

Geschäftsnummer V KO 103/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang postanowienie

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

Skazany D. J. pismem z dnia 30 listopada 2021 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt III K […], wskazując, że postępowaniu przed Sądem Okręgowym w S. doszło do obrazy prawa procesowego, tj. art. art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k.; art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 8 k.p.k., a także akcentując, że w sprawie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 440 k.p.k.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 545 § 3 k.p.k, art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k, art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k, art. 2 § 2 k.p.k, art. 4 k.p.k, art. 7 k.p.k; V KO 103/21 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V KO 103/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie D. J., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 19 stycznia 2022 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania, ‎zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w S.z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania ‎wobec jego oczywistej bezzasadności.

Schlagwörter

KI-generiert
schwerwiegende Anschuldigungen Komplexität des Verfahrens Eröffnung der Strafuntersuchung subjektive Postulationsfähigkeit strafrechtliches Revisionsgesuch Klagegründe

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 545 § 3 k.p.k
akt III K […], na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania ‎wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k
z art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k.; art.
art. 2 § 2 k.p.k
339 § 3 pkt 2 k.p.k.; art. 2 § 2 k.p.k.
art. 4 k.p.k
Również twierdzenie o rażącej niesprawiedliwości orzeczenia i potrzebę zastosowania art. 440 k.p.k.
art. 7 k.p.k
art. 8 k.p.k
i art. 8 k.p.k., a także akcentując, że w sprawie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art.
art. 440 k.p.k
8 k.p.k., a także akcentując, że w sprawie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 440 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KO 103/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie D. J., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 19 stycznia 2022 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania, ‎zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w S.z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania ‎wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Skazany D. J. pismem z dnia 30 listopada 2021 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt III K […], wskazując, że postępowaniu przed Sądem Okręgowym w S. doszło do obrazy prawa procesowego, tj. art. art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k.; art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 8 k.p.k., a także akcentując, że w sprawie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 440 k.p.k.

W uzasadnieniu swego wniosku skazany przedstawił obszerny wywód na temat unormowań, które przywołał w petitum wniosku, wskazywał na zeznania T. R., kwestionując ich wiarygodność oraz powoływał się na relacje procesowe innych świadków, którzy zeznawali na jego korzyść, a którym Sąd orzekający nie dał wiary.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania jest bezzasadny w oczywistym stopniu.Jak wskazuje się w orzecznictwie, oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie ma miejsce także wtedy, gdy wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 36/19, LEX nr 2696944; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 28/19, LEX nr 2696924).Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, albowiem skazany poza obszernym wywodem ogólnym zaakcentował jedynie własne stanowisko co do oceny dowodów w sprawie, co nie wpisuje się w żadną z podstaw wznowieniowych.

Również twierdzenie o rażącej niesprawiedliwości orzeczenia i potrzebę zastosowania art. 440 k.p.k. nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania. Jak podkreśla się w orzecznictwie, postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej oceny dowodów już zgromadzonych w sprawie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., V KZ 46/21, LEX nr 3239892). Nie może ono polegać na kontroli dotychczas przeprowadzonego postępowania, gdyż nie ma ono charakteru odwoławczego - trzecioinstancyjnego. W sytuacji, gdy skazany nie wskazuje na nowe fakty lub dowody (art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.), kwestie prawidłowości prowadzenia procesu mogłyby stać się przedmiotem rozważań sądu wznowieniowego wyłącznie w wypadku ujawnienia się okoliczności wskazujących na zaistnienie bezwzględnych powodów odwoławczych (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2021 r., V KO 3/21, LEX nr 3232176).Mając na uwadze powyższe rozważania, nie stwierdzając okoliczności, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania z urzędu, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu, co czyniło zbędnym rozpoznanie kwestii wyznaczenia skazanemu obrońcy z urzędu.