Supreme Court dismissed cassation on abortion law change retroactivity, ruling conviction under Art. 157 § 2 Criminal Code correct.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal as obviously groundless, ruling the conviction under Article 157 § 2 of the Criminal Code was legally correct. The defense argued the act should have been classified under a different paragraph due to the death of a pregnant woman, citing a specific legal status. The court determined that the relevant abortion law amendment entered into force on January 4, 1997, which retroactively reduced the number of paragraphs in Article 157, thereby validating the appellate court's classification of the crime committed on August 9, 1997.
Legislator-Regeste
KI-generiertUstawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny...; Ustawa z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny...: The court held that a change in the statutory text of Article 157 of the Criminal Code, resulting from a subsequent amendment to the Family Planning Act, validates the lower court's conviction under the specific paragraph applicable at the time of the judgment, rejecting the cassation argument based on the old text.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KKN 642/98
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN Henryk Gradzik (spraw.)
Sędziowie: SN
SN
Wiesław Maciak
Ewa Strużyna
Protokolant: Michał Wierzbowski
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2001 r.
sprawy G. K.
oskarżonego z art. 157 § 2 dkk
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 lipca 1998 r., sygn. II AKa […]
zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w K.
z dnia 10 kwietnia 1998 r., sygn. II K […]
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych postępowania
kasacyjnego
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 10 kwietnia 1998 r.
sygn. II K […] G. K. został uznany za winnego tego, że w dniu 9 sierpnia
1997 r. w S., działając pod wpływem silnego wzburzenia zadał żonie X. K.
uderzenie nożem ostrokończystym oraz do światła dróg oddechowych,
co skutkowało jej zgonem – tj. za przestępstwo z art. 148 § 1 dkk i za to
na mocy tego przepisu, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary
(art. 57 § 2 i 3 pkt 1 dkk) – skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności
oraz na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych na 4 lata.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę
oskarżonego Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że
uznał oskarżonego za winnego tego, iż we wskazanym wyżej czasie i miejscu,
w stanie nietrzeźwości i pod wpływem silnego wzburzenia, zadał żonie X. K.
uderzenie
nożem
ostrokończystym
w
okolicę
podłopatkową
lewą,
co spowodowało masywny krwotok wewnętrzny oraz do światła dróg
oddechowych, to jest chorobę zazwyczaj zagrażającą życiu (art. 155 § 1
pkt 2 dkk), w następstwie której nieumyślnie doprowadził do śmierci
pokrzywdzonej – tj. przestępstwa z art. 157 § 2 dkk i na podstawie tego przepisu
skazał go na karę 6 lat pozbawienia wolności (wyrok SA z dnia 28 lipca 1998 r.,
sygn. II AKa […]).
Od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego obrońca oskarżonego
wniósł kasację. Zarzucił orzeczeniu rażącą obrazę prawa materialnego przez
przyjęcie, że przypisany oskarżonemu czyn został zakwalifikowany z art. 157 §
2 dkk, zamiast z art. 157 § 3 dkk. Uzasadniając zarzut skarżący utrzymywał, że
art. 157 § 2 dkk penalizował czyny określone w art. 149a § 1, art. 149b lub 156a
§ 1 tego kodeksu, jeżeli następstwem czynu była śmierć matki dziecka
poczętego. Natomiast działanie przestępne, przypisane G. K. wyczerpało
znamiona przestępstwa z art. 157 § 3 dkk. W konkluzji autor kasacji wniósł
o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż czyn oskarżonego stanowi
przestępstwo z art. 157 § 3 dkk.
Sąd Najwyższy zważył:
Zarzut kasacji jest bezzasadny w stopniu oczywistym. Stan prawny, do którego
nawiązał obrońca oskarżonego, a który w jego przekonaniu powinien
zdecydować o prawidłowej kwalifikacji przypisanego przestępstwa, został
ukształtowany przez art. 7 pkt 5 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu
rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania
ciąży (Dz. U. Nr 17, poz. 78). Na mocy tego przepisu, w ramach art. 157 kk z
1969 r. wyodrębniono trzy paragrafy, przy czym drugi z nich – o treści
wskazanej wyżej przez obrońcę. Istotnie, penalizuje on inne czyny, niż
przypisany oskarżonemu w wyroku Sądu Apelacyjnego.
Tenże stan prawny został jednak zmieniony przez art. 3 pkt 5 ustawy z
dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu
ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz o zmianie
niektórych innych ustaw, który wszedł w życie z dniem 4 stycznia 1997 r. (Dz.
U. Nr 139, poz. 646). Mocą tego przepisu art. 157 kk z 1969 r., jako jednostka
redakcyjna aktu prawnego, został zredukowany do dwóch paragrafów. Drugi z
nich przybrał następujące brzmienie: „Jeżeli następstwem czynu określonego w
art. 152a, art. 152b lub art. 155 § 1 jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze
pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 2”.
Zważywszy, że przypisany G. K. czyn był popełniony w dniu 9 sierpnia
1997 r. a prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł w dniu 28 lipca
1998 r., należy stwierdzić, że przyjęta kwalifikacja prawna czynu jest
prawidłowa. Wysunięty w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego jest
rezultatem błędnego mniemania jej autora co do treści art. 157 dkk w czasie,
w którym podjęto w sprawie prawomocne rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy
Sąd Najwyższy oddalił kasację, jako oczywiście bezzasadną.
Orzeczenie
o
zwolnieniu
oskarżonego
od
kosztów
sądowych
postępowania kasacyjnego opiera się na art. 624 § 1 i 626 § 1 kpk.
Przewodniczący: SSN (Henryk Gradzik)
Sędziowie: SSN (Wiesław Maciak)
SSN (Ewa Strużyna)
aw
f/ak