Supreme Court dismisses cassation for attempting to re-evaluate factual damage amounts as third instance.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a final criminal judgment. The appellant argued that the court arbitrarily determined the value of damages without fully explaining factual circumstances. The court rejected this, noting that the lower courts properly based their valuation on evidence and that the appellant failed to demonstrate a serious legal error. Consequently, the court ruled that the cassation was obviously groundless and inadmissible.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 2 § 1 pkt 2, art. 4 § 1, 313 § 1, 357 k.p.k. z 1969 r.: The Supreme Court cannot act as a third instance to re-evaluate factual findings or damage valuations made in a final judgment; cassation is inadmissible if it merely questions facts without alleging a serious violation of law.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KKN 324/98
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.
sprawy R. Z.
skazanego z art. 208 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S.
z dnia 21 stycznia 1998 r., sygn. IV Ka […]
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.
z dnia 30 lipca 1997 r., sygn. V K […]
- oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiony został zarzut obrazy art. 2 § 1 pkt 2 oraz art. 4 § 1,
313 § 1 i 357 kpk z 1969 r. przede wszystkim przez zaniechanie wyjaśnienia
wszystkich okoliczności faktycznych a w szczególności ustalenia wysokości
szkody przez co przyjęto ją dowolnie. Analizując ten zarzut podnieść trzeba, że
sądy wyjaśniły na jakich dowodach opierają wartość szkody (k. 478), a uczynił
to też i oskarżyciel wnosząc oskarżenie (k. 382), i w toku postępowania nikt nie
kwestionował tych ustaleń. Nie ma przy tym wątpliwości, że wartość
odzyskanych precjozów nie obejmuje całości zagarniętego mienia (k. 478),
czego też nie kwestionowano. Nie ma w opisie materiału sprawy oparcia teza,
iżby odzyskany częściowo „łup” był tożsamy w całości z zagarniętym mieniem,
a pokrzywdzony zawyżył wartość szkody. W istocie zatem podzielić należy
wywody odpowiedzi na kasację, że skarżący nie wykazał iżby doszło w sprawie
do rażącego uchybienia prawa. Kasacja po prawomocnie zakończonym procesie
zaczyna w rzeczywistości kwestionować fakty (wysokość szkody) choć w
trakcie postępowania nie podnosiła wadliwości wyliczeń i zasad ich dokonania.
W konsekwencji skarżący stara się uczynić Sąd Najwyższy trzecią instancją
merytoryczną, co jest niedopuszczalne. Dlatego też z uwagi na oczywistą
bezzasadność kasacji, z przyczyn wyżej wskazanych, orzeczono jak na wstępie.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S. N.
aw
f/es