Criminal cassation dismissed for challenging factual findings instead of legal errors in Polish law.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed two criminal cassation appeals filed by defendants E. S. and H. S. regarding charges of illegal trade in ethylene. The appellants argued that selling the substance was legal without proper permits, claiming the lower courts erred in fact-finding and procedure. The court rejected this, ruling that challenging factual determinations constitutes an improper attempt to bypass the appellate system rather than a valid legal argument.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 203 § 21 kk z 1969 r.; Art. 166 kk z 1969 r.; Art. 2 § 1 pkt 2 kpk; Art. 3 § 1 kpk; Art. 357 kpk; Art. 372 § 1 pkt 1 kpk: A cassation appeal challenging the factual findings of lower courts regarding the legality of an act is inadmissible as it improperly attempts to substitute the Supreme Court for the first instance of the proceedings.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KKN 309/98
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.
sprawy E. S.
skazanego z art. 203 § 21, art. 166 kk z 1969 r. oraz
H. S.
skazanego z art. 203 § 21 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionych przez obrońcę skazanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 21października 1997 r., sygn. II Aka […]
w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w S.
z dnia 10 czerwca 1997 r., sygn. III K […]
- oddala obie kasacje jako oczywiście bezzasadne
- obciąża
skazanych
kosztami
sądowymi
postępowania
kasacyjnego, każdego w zakresie jego kasacji, w tym E. S.
także nieuiszczoną opłatą od kasacji.
UZASADNIENIE
Obie kasacje, sporządzone przez wspólnego obrońcę z wyboru,
zarzucają naruszenie przez Sądy art. 203, 199 kk z 1969 r. oraz przepisów
postępowania, a to art. 2 § 1 pkt 2, art. 3 § 1 i 3, art. 357 i 372 § 1 pkt 1 kpk, a w
odniesieniu do E. S. nadto art. 22 § 1 kk, przy czynie z art. 166 kk.
Z uzasadnienia kasacji wynika wszak, że tak naprawdę kwestionują one oceny
dowodów i ustalenie faktyczne sądów. Czynią to zresztą nie wnikając w treść
uzasadnienia wyroków. Podnosi się bowiem w kasacjach, że skoro Rosjanie byli
uprawnieni do sprzedaży mienia, to zbycie etyliny oskarżonym nie jest czynem
zabronionym, pomijając milczenie ustalenia sądów, że zbycie takie wymagało
posiadania stosownych koncesji i zezwoleń od organów polskich, których
skazani nie mieli (zob. k. 867, 868v- 869, 931-932), choć mieli wiedzę w tym
zakresie (k. 867, 869, 873v.). Rzekome zarzuty tyczące prawa materialnego
podniesiono zatem kwestionując praktyczne ustalenie sądów i wskazując jeszcze
na uchybienia procesowe, co wzajemnie się wyklucza, gdyż obraza prawa
materialnego może być odnoszona jedynie do prawidłowo ustalonego stanu
faktycznego. Wbrew wywodom kasacji uzasadnienia sądów są zgodne z
przepisami kpk i wskazują na przesłanki jakimi kierowano się oceniając dowody
w I instancji oraz zarzuty w instancji odwoławczej, tyle że oceny te nie są
przychylne dla oskarżonych. W istocie zatem obie kasacje próbują uczynić z
Sądu Najwyższego pierwszą instancje procesową, czemu jednak
kasacyjna służyć nie może.
Dlatego orzeczono jak na wstępie.
skarga
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej SN
aw
f/jw