Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KK 431/15 KI-generiert

Criminal appeal dismissed as clearly groundless for violating procedural rules and attempting factual re-examination.

Geschäftsnummer V KK 431/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as clearly groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defendant raised procedural violations, but the court found the appeal was actually a disguised attempt to re-examine factual findings from the first instance. Since the Supreme Court's role is not to re-evaluate facts or reasoning, the appeal violated specific procedural articles prohibiting such actions.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 519 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: The criminal appeal procedure is not intended for a re-examination of factual findings or a review of the reasoning of the court of first instance; appeals challenging factual determinations are inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
criminal appeal inadmissibility factual findings review procedural violation clearly groundless appeal costs of appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 519 k.p.k.
Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 433 § 1 k.p.k.
Art. 424 k.p.k.
Przypomnieć w tym zakresie wypada jedynie, że art. 424 k.p.k. określa wymogi, jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia kończącego wydanego przez sąd odwoławczy, tu zastosowanie ma art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 107 § 6 k.k.
Zatarciu skazań stoi zatem na przeszkodzie dyspozycja art. 107§6 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt V KK 431/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 519 k.p.k
Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art.
art. 523§1 k.p.k
art. 433§1 k.p.k

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KK 431/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. sprawy M. M. skazanego z art. 178a§1 i 4 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 października 2014r. sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł: 1 - oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2 - obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Okręgowy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez Sąd I – instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.Oceniając sformułowane w niniejszej sprawie zarzuty kasacyjne podnieść należy, że w istocie stanowią próbę uczynienia z postępowania kasacyjnego trzeciej instancji kontroli orzeczenia.

Stanowczo zatem stwierdzić należy, że celem postępowania kasacyjnego nie jest ani powielająca kontrolę apelacyjną ocena rozumowania sądu meriti ani kontrola przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych.Tymczasem w kasacji powielone zostały w istocie te same zarzuty, które postawiono w apelacji, a brak zarzutu wadliwego rozpoznania skargi apelacyjnej - art. 433§1 k.p.k.Analizując treść skargi stwierdzić trzeba, że nie wiadomo, jakie przepisy procesowe zdaniem obrony miałyby zostać naruszone, gdyż kasacja w pkt I. ich nie wymienia.W tej sytuacji stwierdzić można jedynie, że Sąd Okręgowy bardzo rzeczowo i precyzyjnie ustosunkował się do podniesionych w apelacji zarzutów.

Na k. 94 i 98 akt znajdują się jednoznaczne informacje wskazujące na to, że skazany nie wywiązał się z nałożonych nań w poprzednich wyrokach obowiązków. Zatarciu skazań stoi zatem na przeszkodzie dyspozycja art. 107§6 k.k. – na co trafnie wskazał w uzasadnieniu swego wyroku Sąd Odwoławczy.Nie można mówić też o naruszeniu przepisu procesowego wymienionego przez obronę w pkt II skargi kasacyjnej, gdyż przepisu tego Sąd Odwoławczy nie był stanie naruszyć. Przypomnieć w tym zakresie wypada jedynie, że art. 424 k.p.k. określa wymogi, jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia kończącego wydanego przez sąd odwoławczy, tu zastosowanie ma art. 457§3 k.p.k.Żaden zatem z podniesionych zarzutów naruszenia prawa procesowego nie mógł zostać uznany za zasadny, choćby w najmniejszym stopniu.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. l.n