Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of clear grounds for cassation validity.

V KK 33/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie M. F. skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 marca 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 29 lipca 2024 r., sygn. akt V Ka 1180/23, Sąd Okręgowy w Łodzi utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 1152/21, skazujący M.

F. m.in. na karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie czynu z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Kasację w sprawie wniósł obrońca skazanego, który zaskarżając wyrok Sądu odwoławczego w całości, zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k. W nadzwyczajnym środku zaskarżenia skarżący zawarł także o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł m.in. o niewstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Niejednokrotnie już Sąd Najwyższy zwracał uwagę na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, który wynika z faktu, iż jest ona odstępstwem od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Przyczyną, dla której możliwe jest jej zastosowanie są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).

Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza podniesionych w kasacji zarzutów świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, której z racji na charakter uchybień, którymi jest dotknięty zaskarżony wyrok, wykonywać nie powinien.Dokonując wstępnej kontroli kasacji obrońcy skazanego, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że podniesione w niej zarzuty są oczywiście zasadne.

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎