Criminal appeal dismissed as obviously groundless for attempting to re-examine factual findings under Art. 258 § 3 k.k.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The appellant argued that the lower court incorrectly applied Article 258 § 3 of the Criminal Code regarding the organization of a criminal group. The court ruled that determining whether the defendant founded and led the group was a matter of factual findings, not legal interpretation, and thus fell outside the scope of cassation review. Consequently, the appeal was rejected to prevent the extraordinary cassation procedure from serving as a second instance for re-examining facts already approved by the appellate court.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 258 § 3 k.k.; The cassation procedure cannot be used to re-examine factual findings established by the lower courts, as such determinations lie outside the scope of legal interpretation and the permissible scope of cassation complaints.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KK 260/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2012 r. sprawy J. L., skazanego z art. 258 § 3 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 grudnia 2011 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 27 maja 2011 r., p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, 2.obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego skazanego J. L. UZASADNIENIEKasacja obrońcy skazanego okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.Kasacja zawiera jeden tylko zarzut, tj. naruszenia przepisu art. 258 § 3 k.k., poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na niesłusznym przyjęciu, że w okresie objętym aktem oskarżenia, skazany wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, założył, a następnie kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych.
Zacząć należy od stwierdzenia, że kasacja pod pozorem zarzutów błędnego zastosowania prawa materialnego, zmierza do kwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Ustalenie, że skazany grupę przestępczą założył, a następnie nią kierował, nie należy do sfery wykładni, czy zastosowania art. 258 § 3 k.k., lecz do sfery ustaleń faktycznych, które leżą poza dopuszczalnym kręgiem zarzutów kasacyjnych. Niezależnie od tego zauważyć należy, że sąd I instancji podszedł do tej kwestii w sposób bardzo rzetelny i w uzasadnieniu wyroku przekonująco wskazał powody, dla których taką założycielską i kierowniczą rolę skazanemu przypisał.
Tak ustalona treść zarzutu kasacyjnego nie może doprowadzić do uwzględnienia kasacji. Skarżący zmierza w istocie do dublowania kontroli odwoławczej, poprzez ponowne podniesienie zarzutów postawionych w apelacji. Tymczasem sposób i rezultat dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych był przedmiotem kontroli sądu odwoławczego i spotkał się z jego aprobatą. Skarżącym należy przypomnieć, że kontrola kasacyjna, jako instrument procesowy o charakterze nadzwyczajnym, nie może służyć do weryfikowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych.
W powyższych względów orzeczono jak w sentencji.