Criminal appeal dismissed as obviously groundless; lower court correctly relied on witness testimony for theft charge.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless without written reasoning. The defense argued procedural errors, but the court found the first-instance court correctly accepted witness K.N.'s testimony as more credible than preparatory statements. The court ruled that reclassifying the threat from theft to destruction did not alter the final conviction under Article 191 of the Criminal Code.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 191 § 1 k.k.; Art. 115 § 12 k.k.; Art. 190 § 1 k.k.; Art. 535 § 2 k.p.k.: An appeal is obviously groundless when the lower court correctly evaluated witness testimony to establish criminal intent, and a minor reclassification of the threatened act does not affect the substantive conviction.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KK 190/04
POSTANOWIENIE
Dnia 12 października 2004 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna, w składzie następującym:
SSN Ewa Gaberle
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 2 k.p.k.) w dniu 12 października
2004 r.
po rozpoznaniu sprawy A. N.
skazanego za przestępstwo określone w art. 191 § 1 k.k. i inne
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 16 stycznia 2004 r.,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego
z dnia 17 czerwca 2003 r.,
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej nie wymaga pisemnego
uzasadnienia (art. 535 § 2 k.p.k.).
Podkreślić więc tylko trzeba, że zarzut obrazy przepisów prawa
procesowego polega na nieporozumieniu, ponieważ sąd pierwszej instancji nie
pominął zeznań K. N. złożonych na rozprawie, lecz właśnie te zeznania,
korzystniejsze
dla
oskarżonego
od
złożonych
w
postępowaniu
przygotowawczym, uznał za wiarygodne i poczynił na ich podstawie ustalenia
faktyczne. Ustalenia te uzasadniały przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 191 § 1
k.k., gdyż groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej – jako groźba popełnienia
przestępstwa – jest groźbą karalną w rozumieniu art. 115 § 12 k.k. w zw. z art.
190 § 1 k.k. W tej sytuacji potraktowanie przez sąd odwoławczy ustaleń sądu
pierwszej instancji jako groźby zniszczenia samochodu (a nie jego
sprzeniewierzenia) nie mogło mieć – z powodów zupełnie oczywistych –
żadnego wpływu na treść prawomocnego rozstrzygnięcia.
Postanowienie nie podlega zaskarżeniu.
f/es