Criminal appeal dismissed as obviously groundless; defendant bears costs for filing the appeal.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless and ordered the defendant to bear the associated court costs. The defense argued for a retrial, but the prosecution successfully demonstrated that the appellant intended to circumvent the limitation period in Article 523 § 2 of the Code of Criminal Procedure. The court noted that the lower appellate court had already reviewed the facts and that the first-instance court failed to provide sufficient reasoning for attributing criminal responsibility, necessitating a cassation-level decision on jurisdiction.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k. in zw. z art. 518 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously groundless when the appellant's intent to evade statutory limitation periods is evident, and the appellant fails to challenge the factual findings made by the appellate court.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KK 189/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 lutego 2015 r., sprawy L. S.,wobec którego umorzono postępowanie o czyny z art. 286 § 1 k.k. i inne,z powodu kasacji wniesionej przez obrońcęod wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt IV Ka […],utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II K […], postanowił:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć L.S. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Kasacja obrońcy okazała się bezzasadną w stopniu oczywistym. Podzielić należało w całej rozciągłości argumentację zaprezentowaną przez Prokuratora Okręgowego w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację; powtarzanie zawartych w niej wszechstronnych i wyczerpujących wywodów byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym.W przekonaniu Sądu Najwyższego wystarczające będzie zaakcentowanie jedynie okoliczności, które dla rozstrzygnięcia sprawy na etapie postępowania kasacyjnego miały znaczenie kluczowe.Po pierwsze: redakcja pierwszego zarzutu kasacyjnego wskazuje niezbicie, że intencją skarżącego było ominięcie ograniczenia określonego w art. 523 § 2 k.p.k.
Tylko na marginesie warto odnotować, że Sąd odwoławczy, rozpoznając apelacje wniesione na korzyść L. S., w których wskazano na potrzebę wydania orzeczenia uniewinniającego w zakresie czynów z pkt VIII, IX, X, i XI aktu oskarżenia, skontrolował ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd a quo i dał temu wyraz na s. 54 – 55 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Poczynione na etapie postępowania odwoławczego rozważania nie spotkały się z krytyczną oceną skarżącego.Po drugie: ponieważ Sąd pierwszej instancji nie przedstawił motywów, jakimi kierował się przypisując L.
S. sprawstwo czynów opisanych w pkt I, III, IV części dyspozytywnej, Sądowi odwoławczemu nie pozostało nic innego, jak tylko w tym zakresie wydać rozstrzygnięcie o charakterze kasatoryjnym. Uchyleniem objęto również orzeczenia zawarte w pkt VII, VIII części dyspozytywnej pierwszoinstancyjnego wyroku. Kwestię właściwości rzeczowej Sądu, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, określono na podstawie zmienionego nowelą z 2010 r. art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd odwoławczy nie był tu niekonsekwentny, bowiem w czasie procedowania przez Sąd a quo zastosowanie miała reguła petryfikacji.
Oznacza to, że umorzenie postępowania przez Sąd Rejonowy w W. co do czynów z pkt VIII, IX, X i XI aktu oskarżenia zostało dokonane przez sąd właściwy rzeczowo.Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k., obciążając skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.