Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KK 131/23 KI-generiert

Supreme Court quashes criminal verdict for improper notification of trial date violating defense rights.

Geschäftsnummer V KK 131/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the lower court's criminal verdict because the defendant was not properly notified of the trial date. The prosecution argued that the defendant failed to appear despite being notified, but the court found the notification sent to an incorrect address. Consequently, the trial and subsequent conviction were deemed invalid due to a fundamental violation of the right to defense.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 117 § 1, 2 k.p.k.; Art. 374 § 1 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.: Improper notification of a criminal trial date violates the defendant's right to defense and requires the proceedings to be discontinued.

Schlagwörter

KI-generiert
criminal procedure notification right to defense improper service of process trial without defendant quashing of verdict Verkehr mit dem Verteidiger fehlende Legitimation der Staatsanwaltschaft Abwesenheitsverfahren

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 117 § 1, 2 k.p.k.
Od powyższego orzeczenia, które uprawomocniło się bez zaskarżenia, kasację wniósł Prokurator Generalny na korzyść skazanego, zarzucając wyrokowi „rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 117 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 374 § 1 k.p.k.
z art. 374 § 1 k.p.k. i art.
Art. 6 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k
i in, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 maja 2023 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 374 § 1 k.p.k
Sąd zatem na podstawie art. 374 § 1 k.p.k.
art. 6 k.p.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

V KK 131/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Siuchniński‎SSN Piotr MirekProtokolant (…) w sprawie R. J., skazanego z art. 178a § 1 k.k. i in, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 maja 2023 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt II K 317/20, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Chełmnie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 27 listopada 2020 r. (sygn. akt II K 317/20) R. J. został uznany winnym czynu z art. 178a § 1 i § 4 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Od powyższego orzeczenia, które uprawomocniło się bez zaskarżenia, kasację wniósł Prokurator Generalny na korzyść skazanego, zarzucając wyrokowi „rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k., polegające na wadliwym uznaniu, że awizowane i niepodjęte przez oskarżonego zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej w dniu 27 listopada 2020 roku, zostało mu prawidłowo doręczone i wystąpiły tym samym warunki do rozpoznania sprawy pod jego nieobecność, podczas gdy korespondencję tę wysyłano na inny, niż wskazany przez oskarżonego adres, co w konsekwencji skutkowało przeprowadzeniem w całości postępowania pod jego nieobecność z rażącym naruszeniem prawa oskarżonego do obrony, polegającym na uniemożliwieniu mu wzięcia udziału w rozprawie oraz poddania wydanego wyroku skazującego kontroli Sądu II instancji.”Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Chełmnie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja okazała się zasadna. Analiza akt sprawy potwierdza twierdzenia Prokurator Generalnego, że rozpoznanie niniejszej sprawy w dniu 27 listopada 2020 r. nastąpiło pod nieobecność oskarżonego R. J. przy wskazaniu w protokole rozprawy, iż „oskarżony R.J. nie stawił się - prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy przez awizo” (k. 42). Sąd zatem na podstawie art. 374 § 1 k.p.k. prowadził postępowanie dowodowe pod nieobecność R. J., uznając zarazem, że został on prawidłowo zawiadomiony. Niewątpliwie też Sąd skierował zawiadomienie o rozprawie na inny adres niż ten, który został wskazany przez samego podejrzanego i następnie Prokuratora w akcie oskarżenia (…).

Jak wynika z brzmienia art. 117 § 1 i § 2 k.p.k. uprawnionego do wzięcia udziału w czynności procesowej zawiadamia się o jej czasie i miejscu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Czynności nie przeprowadza się, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się, a brak dowodu, że została o niej powiadomiona. Argumenty przedstawione w uzasadnieniu kasacji są w pełni zbieżne ze stanowiskiem Sądu Najwyższego prezentowanym w utrwalonym orzecznictwie (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt III KK 424/17, LEX nr 2445786, wyroku z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt V KK 187/16, LEX nr 2067792), co pozwala na odesłanie do lektury tych wyroków i ich uzasadnień, bez konieczności powielania celnie prezentowanych tam wywodów.

Nieprawidłowe powiadomienie o rozprawie zawsze rodzi konieczność zaniechania przeprowadzenia rozprawy i wyjaśnienia przyczyn skutkujących wadliwością owego powiadomienia. To naruszenie w sposób fundamentalny niweczy podstawowe prawo podsądnego wynikające z konstytucyjnie gwarantowanego prawa do obrony, tj. uprawnienie do osobistego stawiennictwa i prowadzenia własnej obrony w sposób bezpośredni przed sądem. Oskarżony może zrezygnować z tego, ale warunkiem formalnym dla uczynienia zadość podstawowym obowiązkom wymiaru sprawiedliwości w tym zakresie jest prawidłowe powiadomienie go o miejscu i czasie jego sprawy karnej.

Tylko wówczas osoba może podjąć racjonalną decyzję co do własnego procesowego stanowiska. Tego niewątpliwie R. J. został niezasadnie pozbawiony.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.