Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
V KK 104/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for attacking factual findings in a criminal appeal.

Geschäftsnummer V KK 104/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the private prosecutor to bear the costs. The appellant challenged the lower court's factual findings and alleged violations of substantive criminal law, arguing the appellate court erred in its assessment. The court rejected these claims because cassation proceedings strictly prohibit re-examining factual determinations made by the appellate court, limiting review only to procedural errors.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 212 § 1 k.k.; Art. 213 § 1 k.k.: In cassation proceedings, it is inadmissible to challenge the factual findings established by the appellate court; such challenges constitute an improper attack on the facts rather than a valid legal error.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal factual findings appellate court error in iudicando obviously unfounded private prosecutor criminal procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 433 § 2 k.p.k.
Skarżący nie zarzuca Sądowi Okręgowemu we W., aby ten dokonał wadliwej kontroli instancyjnej (aby obraził przepis art. 433 § 2 k.p.k.), uniewinniającego wyroku Sądu Rejonowego we W.
Art. 212 § 1 k.k.
O.oskarżonej z art. 212 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnegoK.
Art. 213 § 1 k.k.
i art. 213 § 1 k.k. (zarzut z pkt.
Art. 535 § 3 k.p.k.
art. 212 § 1 k.k
O.oskarżonej z art. 212 § 1 k.k.
art. 433 § 2 k.p.k
Skarżący nie zarzuca Sądowi Okręgowemu we W., aby ten dokonał wadliwej kontroli instancyjnej (aby obraził przepis art. 433 § 2 k.p.k.), uniewinniającego wyroku Sądu Rejonowego we W.
art. 213 § 1 k.k
art. 535 § 3 k.p.k

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KK 104/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 marca 2019 r., sprawy A. O.oskarżonej z art. 212 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnegoK. T. - K.od wyroku Sądu Okręgowego we W.z dnia 10 października 2018 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego we W. z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt V K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża oskarżycielkę prywatną.

UZASADNIENIEKasacja jest oczywiście bezzasadna.Zarzuty kasacji, oznaczone pkt. 3 i pkt. 4, to w realiach sprawy, niedopuszczalne zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i to, w rzeczywistości skierowane pod adresem sądu orzekającego w pierwszej instancji. Skarżący nie zarzuca Sądowi Okręgowemu we W., aby ten dokonał wadliwej kontroli instancyjnej (aby obraził przepis art. 433 § 2 k.p.k.), uniewinniającego wyroku Sądu Rejonowego we W. z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt V K […]. Tymczasem kasacja to nadzwyczajny środek zaskarżenia.

Strona może ją wnieść od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego. W trybie kasacji niedopuszczalne jest badanie zasadności oceny i dokonanych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia sądu odwoławczego. Za równie bezzasadne, w realiach sprawy, muszą zostać uznane zarzuty rażącej obrazy przepisów prawa materialnego: art. 212 § 1 k.k. (zarzut z pkt.

1) i art. 213 § 1 k.k. (zarzut z pkt. 2). Zarzuty te są bowiem w istocie, również niedopuszczalnymi w postępowaniu kasacyjnym zarzutami błędu w ustaleniach faktycznych, gdyż za punkt wyjścia przyjmuje Autor kasacji, nie to co ustalił Sąd Rejonowy we W., lecz to co ten Sąd, gdyby postępował zdaniem skarżącego prawidłowo, powinien był ustalić. Tymczasem tzw. error in iudicando (obraza prawa materialnego, błąd w wyrokowaniu) dotyczy błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego lub jego niezastosowania w wypadkach, gdy istnieje do tego podstawa, lecz zawsze w sytuacji, gdy nie są kwestionowane ustalenia faktyczne co do zarzucanego (przypisanego) czynu.Kierując się powyższym Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak na wstępie.