Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CZ 96/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal; cassation complaint against non-existent second-instance ruling on land acquisition is inadmissible.

Geschäftsnummer V CZ 96/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal regarding a portion of the land acquisition claim. The applicant argued that the lower court erred by rejecting the complaint on a part of the claim for which no second-instance judgment existed. The court held that the scope of appeal was strictly defined by the applicant's own declaration, excluding the disputed land from the second-instance judgment's scope. Consequently, the cassation complaint concerning that specific land was deemed inadmissible as it targeted a non-existent second-instance ruling.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 351 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if it challenges a portion of a first-instance judgment that was not the subject of the second-instance judgment, as the scope of appeal is determined solely by the party's declaration.

Schlagwörter

KI-generiert
scope of appeal cassation inadmissibility non-existent judgment land acquisition scope of appeal declaration Rückzug des Gesuchs fehlende Anspruchsberechtigung Verneinung der Zuständigkeit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 351 k.p.c.
oraz art. 351 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Naruszenie art.
Art. 39814 k.p.c.
Prawidłowe jest zatem stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga kasacyjna w części dotyczącej działki nr 6/3 jest niedopuszczalna jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. jw kc
art.3986 § 2 k.p.c
odrzucił na podstawie art.3986 § 2 k.p.c.
art. 351 k.p.c
Treść postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego wniosek istotnie nie dawała podstaw do złożenia przez wnioskodawczynię wniosku o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c., jednak Sąd drugiej instancji był związany zakresem zaskarżenia wskazanym w apelacji.
art. 3941 § 3 k.p.c
Prawidłowe jest zatem stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga kasacyjna w części dotyczącej działki nr 6/3 jest niedopuszczalna jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jw kc
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CZ 96/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Mirosław Bączyk‎SSA Agata Zając w sprawie z wniosku W. L.‎przy uczestnictwie Gminy M.‎o zasiedzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt II Ca …/16, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. odrzucił na podstawie art.3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnioskodawczyni w części dotyczącej działki nr 6/3, dla której Sąd Rejonowy w L. prowadzi księgę wieczystą LE1L/…8/0. Przyjął, że wobec braku orzeczenia Sądu Rejonowego i Okręgowego w przedmiocie wniosku o jej zasiedzenie niedopuszczalne było objęcie zakresem zaskarżenia skargi kasacyjnej orzeczenia nieistniejącego. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 351 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. skarżąca wywodzi z twierdzenia, że Sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do badania prawidłowości podstaw kasacyjnych oraz z twierdzenia, że postanowienie Sądu Rejonowego oddalające wniosek objęło całość żądania wnioskodawczyni o zasiedzenie dwóch działek oznaczonych numerami 2/2 i 6/3 i w apelacji zostało ono zaskarżone w całości, co obligowało Sąd Okręgowy do merytorycznego rozpoznania sprawy również w zakresie działki 6/3.

Podzielić trzeba argument, że sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do oceny prawidłowości wskazanych w skardze kasacyjnej podstaw skargi, lecz błędnie skarżąca utożsamia podstawy skargi kasacyjnej z zakresem zaskarżenia, którego badanie jest obowiązkiem tego sądu. Treść postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego wniosek istotnie nie dawała podstaw do złożenia przez wnioskodawczynię wniosku o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c., jednak Sąd drugiej instancji był związany zakresem zaskarżenia wskazanym w apelacji.

Skarżąca wskazała, że zaskarża postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości ale w dalszej części apelacji wyjaśniła, że nie wnosi apelacji w zakresie działki nr 6/3 wobec braku rozstrzygnięcia w tym zakresie. Wyraźne oświadczenie co do zakresu zaskarżenia usuwało spod kontroli Sądu Okręgowego prawidłowość postępowania i rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w zakresie nie objętym apelacją. Na obecnym etapie postępowania irrelewantne procesowo są motywy stanowiące przyczynę takiego stanowiska skarżącej w postępowaniu apelacyjnym, bo określenie zakresu zaskarżenia pozostaje w wyłącznej kompetencji strony i sąd nie może jej w tym wyręczać ani tego zakresu domniemywać.

Prawidłowe jest zatem stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga kasacyjna w części dotyczącej działki nr 6/3 jest niedopuszczalna jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jw kc