Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CZ 95/10 KI-generiert

Supreme Court allows appeal by revoking lower court's dismissal due to insufficient appeal fee payment.

Geschäftsnummer V CZ 95/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court revoked the appellate court's decision dismissing the appellant's cassation appeal because the lower court incorrectly applied a repealed statute regarding appeal fees. The appellant argued that a fee paid in a lower amount than the statutory requirement did not justify dismissal without a prior summons to pay the difference. The court held that the repealed provision no longer existed, and the current law requires a summons to correct underpayment before dismissal, thus mandating the appeal's reconsideration.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.: The repeal of the provision allowing dismissal for insufficient appeal fees necessitates a prior summons to correct the underpayment under the current procedural code.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal appeal fee payment procedural summons repealed statute civil procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Sąd Apelacyjny wskazał przepis art. 1302 § 3 k.p.c.
Art. 130 § 1 k.p.c.
W tej sytuacji znajduje zastosowanie art. 130 § 1 k.p.c., jedynie z tą
Art. 370 k.p.c.
powinno nastąpić jego odrzucenie (zob. art. 370, 397 § 2, art. 398 6 § 2, art. 4246
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 6 § 2 k.p.c.
370, 397 § 2, art. 398 6 § 2, art.
Art. 424 § 3 k.p.c.
powinno nastąpić jego odrzucenie (zob. art. 370, 397 § 2, art. 398 6 § 2, art. 4246
Art. 398 § 16 k.p.c.
370, 397 § 2, art. 398 6 § 2, art.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 108 § 1 k.p.c.
(art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.). Koszty te powinny zostać uwzględnione
art. 1302 § 3 k.p.c
Sąd Apelacyjny wskazał przepis art. 1302 § 3 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III CZP 142/07
Supreme Court rules that civil expense waivers do not cover cassation proceedings and full power of attorney does not automatically include cassation actions.
II UZ 48/09
Supreme Court dismisses appeal rejecting cassation complaint by professional counsel for unpaid court fees. The court upholds strict fee requirements for professional legal representatives. The decision clarifies that procedural rigor for professional counsel remains unchanged despite statutory amendments. The ruling emphasizes the duty of professional legal representatives to pay court fees. The court rejects the argument that the new law applies retroactively to the appeal process. The outcome confirms that unpaid fees lead to automatic dismissal of the appeal. The decision reinforces the professional standard expected from legal representatives. The court finds no basis for applying the new law to the appeal. The ruling maintains that professional counsel must pay fees without summons.
II CZ 79/09
Supreme Court dismisses appeal on cassation fee non-payment, ruling old procedural rule inapplicable post-act. The court rejects the argument that the fee waiver applies retroactively. The decision clarifies that the new law's silence on this gap mandates dismissal. The court rejects the argument that the repealed fee waiver rule should apply retroactively to proceedings initiated after July 1, 2009. The court finds no legislative gap to fill and selects the standard dismissal procedure over a special fee waiver. The court concludes that the appellant's failure to pay the fee warrants dismissal under general procedural rules. The court emphasizes that special procedural restrictions must be explicitly stated in the law. The court determines that the appellant's failure to pay the fee warrants dismissal under general procedural rules. The court emphasizes that special procedural restrictions must be explicitly stated in the law. The court determines that the appellant's failure to pay the fee warrants dismissal under general procedural rules. The court emphasizes that special procedural restrictions must be explicitly stated in the law.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CZ 95/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Jerzego S.

przeciwko Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w S.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 września 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

powoda Jerzego S. na postanowienie tego Sądu z 9 sierpnia 2010 r., odrzucające

skargę kasacyjną powoda wniesioną od wyroku tegoż Sądu (błędnie nazwanego

„Sądem Okręgowym w O.”) z dnia 8 kwietnia 2010 r., albowiem skarżący –

działający przez pełnomocnika będącego radcą prawnym – wniósł opłatę od

zażalenia w kwocie 36 zł, zamiast w kwocie 40 zł. Jako podstawę rozstrzygnięcia

Sąd Apelacyjny wskazał przepis art. 1302 § 3 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie wymienione na wstępie powód zarzucił,

że żaden przepis nie stanowi, iż zażalenie można odrzucić, jeżeli opłatę uiszczono

w niższej wysokości aniżeli stanowi ustawa, gdyż o różnicę należało wezwać

po myśli art. 130 k.p.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powołany na uzasadnienie zaskarżonego postanowienia przepis art. 130 2

§ 3 k.p.c. został uchylony przez ustawę z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy –

Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234,

poz. 1571) z dniem 1 lipca 2009 r. Nie znajduje on więc zastosowania do zażalenia

wniesionego w postępowaniu kasacyjnym (jako postępowaniu samodzielnym – zob.

uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca

2008 r., III CZP 142/07, OSN 2008, nr 11, poz. 122), wszczętym na skutek skargi

kasacyjnej powoda wniesionej w dniu 27 lutego 2010 r.

Nie można podzielić poglądu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

18 stycznia 2010 r., II UZ 48/09, Lex nr 583830), że uchylenie art. 130 2 § 3 k.p.c.

w istocie nie spowodowało zmiany stanu prawnego obowiązującego w czasie

obowiązywania tego przepisu. W stanie prawnym obowiązującym po uchyleniu

art. 1302 § 3 k.p.c. brak jest przepisu pozwalającego na odrzucenie bez wezwania

o

uiszczenie należnej opłaty stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej

przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia wniesionego przez adwokata, radcę

prawnego

lub

rzecznika

patentowego

środka

odwoławczego

lub

środka

zaskarżenia, który nie został w ogóle opłacony lub został opłacony w nienależytej

wysokości. W tej sytuacji znajduje zastosowanie art. 130 § 1 k.p.c., jedynie z tą

modyfikacją,

że

w

razie

nieopłacenia

(nienależytego

opłacenia)

środka

odwoławczego lub środka zaskarżenia w terminie wskazanym w tym przepisie

powinno nastąpić jego odrzucenie (zob. art. 370, 397 § 2, art. 398 6 § 2, art. 4246

§ 3 k.p.c.). Zastosowanie art. 130 § 1 k.p.c. nakazuje zatem w razie nieopłacenia

(nienależytego opłacenia) środka odwoławczego lub środka zaskarżenia, także

wniesionego przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego,

wezwanie do usunięcia tego braku. Pogląd taki Sąd Najwyższy wyraził już

w postanowieniu z dnia 3 lutego 2010 r., II CZ 79/09 (Lex nr 585775).

Odrzucenie

zaskarżonym

postanowieniem

zażalenia

wniesionego

przez powoda bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia brakującej opłaty

od tego zażalenia w terminie tygodniowym sprawia, że rozpoznawane zażalenie

zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie to należało zatem uwzględnić (art. 398 16

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Ponieważ postanowienie wydane w wyniku rozpoznania zażalenia powoda,

wniesione w toku postępowania kasacyjnego, nie kończy tego postępowania,

postanowieniem tym nie orzeczono o kosztach postępowania zażaleniowego

(art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.). Koszty te powinny zostać uwzględnione

w orzeczeniu o kosztach postępowania kasacyjnego, zawartym w orzeczeniu

kończącym to postępowanie.