Supreme Court remands case to appellate court for re-evaluation of appeal fee waiver due to unchanged financial status.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the plaintiff's cassation appeal fee waiver request, remanding the case for a new decision. The plaintiff had previously been partially exempted from court costs in lower instances based on his financial situation, yet the appellate court denied the waiver for the cassation fee. The Supreme Court ruled that since the plaintiff's financial circumstances had not materially changed between the lower proceedings and the cassation stage, the lower courts erred in denying the exemption. Consequently, the case was sent back to the appellate court to properly assess the continuity of the plaintiff's financial status.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 109 ust. 1 u.k.s.c.: A party previously granted a partial exemption from court costs is entitled to a similar exemption in cassation proceedings unless their financial situation has materially changed.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CZ 84/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący)SSN Władysław Pawlak (sprawozdawca)SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa P. P.przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. z siedzibą w W.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnymw Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2019 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...)z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w (...) do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (...) odrzucił skargę kasacyjną powoda P. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 30 kwietnia 2019 r.W uzasadnieniu wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (...) oddalił wniosek powoda o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, która wyniosła 9 449 zł, z uwagi na to, że na jego rzecz została prawomocnie zasądzona kwota 48 467,13 zł z ustawowymi odsetkami od sierpnia 2014 r. Odpis postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych pełnomocnik powoda otrzymał 12 sierpnia 2019 r., a zatem na podstawie art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst:
Dz. U. z 2019 r., poz. 785 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.”), powinien był w terminie tygodniowym uiścić należną opłatę sądową od skargi kasacyjnej, czego nie dopełnił.W zażaleniu powód zaskarżając orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniósł na podstawie art. 380 k.p.c. o rozpoznanie prawidłowości postanowienia z dnia 7 sierpnia 2019 r. o odmowie zwolnienia go od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej i prawidłowości postanowienia z dnia 23 sierpnia 2019 r. odmawiającego sporządzenia i doręczenia uzasadnienia postanowienia z dnia 7 sierpnia 2019 r.Zarzucił naruszenie art. 102 u.k.s.c. polegające na przyjęciu, że prawomocnie zasądzono na jego rzecz kwotę 48 46, 13 zł z odsetkami, podczas gdy opłata o skargi kasacyjnej wynosi 9 449 zł, a także naruszenie art. 357 § 2 k.p.c. i art. 394 pkt 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W związku z wnioskiem powoda o kontrolę w trybie art. 380 k.p.c., w zw.
z art. 398²¹ k.p.c., art. 397 § 2 k.p.c. i art. 394¹ § 3 k.p.c. postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 sierpnia 2019 r., które miało wpływ na zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, należało dokonać merytorycznej kontroli postanowienia z dnia 7 sierpnia 2019 r., a w konsekwencji oceny wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej.Wpływu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie miało natomiast postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 sierpnia 2019 r. odmawiające sporządzenia i doręczenia uzasadnienia postanowienia z dnia 7 sierpnia 2019 r., które nie podlegało zaskarżeniu środkiem odwoławczym, a zatem Sąd Apelacyjny w świetle art. 357 § 2 k.p.c. nie było obowiązany je uzasadnić.Stosownie do art. 102 ust. 1 i 2 u.k.s.c. zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, jeśli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów.Sąd może zwolnić stronę od kosztów sądowych w części, jeżeli strona jest w stanie ponieść tylko część tych kosztów (art. 101 ust. 1 u.k.s.c.). Oceny sytuacji majątkowej strony składającej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych dokonuje się na podstawie danych zawartych w jej oświadczeniu, chyba, że sąd poweźmie wątpliwości co do jej rzeczywistego stanu majątkowego i zarządzi w tej materii dochodzenie (art. 109 ust. 1 u.k.s.c.).Postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w (…) zwolnił powoda od ponoszenia kosztów sądowych w części, tj. od każdorazowej opłaty sądowej i każdego wydatku ponad kwotę 1 000 zł (k. 64). Pomimo częściowego uwzględnienia powództwa przez Sądy obu instancji nie został zastosowany art. 113 ust. 2 pkt 1 u.k.s.c. w odniesieniu do należnej opłaty sądowej od oddalonej części roszczenia (k. 496 i 557), czyli Sądy obu instancji faktycznie zwolniły powoda od obowiązku ponoszenia brakującej części opłaty sądowej z zasądzonego na jego rzecz roszczenia.
Wprawdzie Sądy błędnie powołują się na art. 102 k.p.c. (k. 515 i 581), gdyż ten przepis dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach procesu pomiędzy stronami, zaś art. 113 ust. 4 u.k.s.c. dotyczy kosztów sądowych należnych Skarbowi Państwa, ale nie ulega wątpliwości, że Sądy nie nałożyły na powoda obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa brakujących kosztów sądowych w tym części opłaty sądowej od oddalonej części powództwa, od której powód wcześniej został zwolniony (powołane postanowienie z dnia 28 listopada 2014 r.). Nie ma tutaj przesadzającego znaczenia różnica normatywna pomiędzy instytucją zwolnienia od kosztów sądowych (art. 102 u.k.s.c.) i instytucją odstąpienia w orzeczeniu kończącym sprawę od obciążania strony brakującymi kosztami sądowymi należnymi Skarbowi Państwa (art. 113 ust. 4 u.k.s.c.).W konsekwencji, jeśli Sądy obu instancji nie uznały, iż wskutek zasądzenia na rzecz powoda części roszczenia, nastąpiła zmiana okoliczności, w stosunku do tych, które legły u podstaw częściowego zwolnienia od kosztów sądowych postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 28 listopada 2014 r., uzasadniająca obciążenie go należnymi Skarbowi Państwa kosztami sądowymi, w tym brakującą częścią opłaty sądowej od oddalonej części roszczenia, to nie było podstaw do odmiennego potraktowania go w zakresie obowiązku ponoszenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, w kontekście jego wniosku o zwolnienie od tej opłaty, w stosunku do sytuacji, w której został on częściowo zwolniony od opłat sądowych w postępowaniu przed Sądem pierwszej i drugiej instancji.W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że gdy na wcześniejszych etapach postępowania stronie przyznano zwolnienie od kosztów sądowych, odmowa udzielenia takiego zwolnienia w postępowaniu kasacyjnym wymaga stwierdzenia, że położenie skarżącego uległo zmianie (zob. postanowienie z dnia 27 listopada 2013 r., V CZ 61/13, nie publ., z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 12/1, nie publ.).Dlatego oddalenie w całości wniosku powoda o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej nie było prawidłowe.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. aj