Supreme Court dismisses appeal on first-instance costs but allows appeal on second-instance costs award.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court partially dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's cost ruling. The court rejected the challenge regarding first-instance costs because such decisions are not appealable to the Supreme Court under the Civil Procedure Code. Conversely, the appeal concerning the second-instance costs award was allowed, as the court found no grounds to overturn the judge's discretionary assessment of the special circumstances warranting a cost reduction.
Legislator-Regeste
KI-generiertart. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; art. 102 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are limited to cost rulings not decided by the first instance; the Supreme Court exercises only limited control over the discretionary application of cost reduction provisions based on special circumstances.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CZ 137/11
POSTANOWIENIE
Dnia 23 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący,
sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Anna Kozłowska
w sprawie z powództwa M. T.
przeciwko J. G.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 lutego 2012 r.,
zażalenia powódki na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu
Apelacyjnego
z dnia 10 sierpnia 2011 r.,
odrzuca zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania
za pierwszą instancję, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2011 r. w pkt 1 zmienił
zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził od powódki na
rzecz pozwanego 7 217 zł tytułem kosztów procesu, a w pkt 2 zasądził od powódki
na rzecz pozwanego 8 400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
Powódka wniosła zażalenie na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 1 i 2 wyroku,
zarzucając naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. i twierdząc, że powódka została zwolniona
od kosztów sądowych, oraz naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie
w sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie
na
rozstrzygnięcie
o
kosztach
zamieszczone
w
pkt
zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu z tego powodu, że, zgodnie z art. 3941
§ 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie
sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem
rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Gdy zaś chodzi o zmieszczone w pkt 1
zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego,
należy podkreślić, że, zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie
uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów
albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sposób stosowania art. 102 k.p.c. podlega
dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej i w zasadzie wymyka się spod kontroli
sprawowanej przez Sąd Najwyższy, chyba że zaskarżone orzeczenie zostało
wydane z rażącym naruszeniem reguł wprowadzonych
w tym przepisie
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2011 r., IV CZ 136/10,
niepubl.).
Ustalenie
zaś,
czy
w sprawie
zachodzi
stanowiąca
podstawę
zastosowania art. 102 k.p.c. przesłanka w postaci szczególnie uzasadnionego
wypadku, zależy od swobodnej oceny sądu. Ocena ta musi jednak uwzględniać
wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na jej podjęcie. Nawet zwolnienie
strony od kosztów sądowych nie daje podstaw do przyjęcia automatycznie,
iż zachodzi pozwalający na zastosowanie art. 102 k.p.c. wypadek szczególnie
uzasadniony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., V CZ
8/11, niepubl.).
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 373 w związku
z art. 39821 w związku z art. 3941 § 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.c., art. 39814 w związku z art.
3941 § 3 k.p.c.).