Polish Supreme Court dismisses appeal by free legal aid client for failing to pay mandatory 30 PLN fee without summons.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland dismissed the appellants' protest against the appellate court's rejection of their appeal. The appellants, who were exempt from court costs, failed to pay the mandatory 30 PLN fee required when filing the appeal, despite being represented by a professional lawyer. The court ruled that such a fee obligation arises immediately upon filing without prior summons, leading to the automatic dismissal of the appeal under the Civil Procedure Code.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 14 ust. 2, art. 3 ust. 2 pkt 2, art. 100 ust. 2 u.k.s.c. z 2005 r.; Art. 1302 § 3 k.p.c.; The failure of a party exempt from court costs to pay the mandatory basic fee upon filing an appeal, without prior summons, results in the immediate dismissal of the appeal.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CZ 1/07
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa U. P. i A. P.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W.." Spółce
Akcyjnej w Warszawie
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 lutego 2007 r.,
zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 listopada 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny
odrzucił apelację powodów od wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 22 marca
2006 r.
Stwierdził, że pełnomocnik powodów, którzy byli zwolnieni od kosztów
sądowych, wnosząc apelację nie uiścił opłaty podstawowej w kwocie 30 zł, do
czego był obowiązany na podstawie art. 14 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 2 oraz art. 100
ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Z tych względów apelacja podlegała odrzuceniu
na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. bez wzywania do uzupełnienia tego braku.
W nazwanym „skargą kasacyjną” zażaleniu na powyższe postanowienie,
pełnomocnik powodów zarzucił, iż zgodnie z u.k.s.c z 2005 r. powodowie zwolnieni
od kosztów sądowych nie mieli obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej od
apelacji, a jeżeli mieli, powinni być wezwani do jej uiszczenia.
Sąd Najwyższych zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 2 pkt 2 i art. 100 ust. 2 u.k.s.c.
z 2005 r. strona zwolniona od kosztów sądowych ma obowiązek uiścić przy
wnoszeniu apelacji opłatę podstawową w wysokości 30 zł. Jeżeli strona
zobowiązana do uiszczenia tej opłaty jest reprezentowana przez zawodowego
pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego), obowiązek uiszczenia opłaty
podstawowej powstaje przy wnoszeniu środka odwoławczego podlegającego tej
opłacie, bez wezwania do jej uiszczenia. Niedopełnienie tego obowiązku powoduje
skutki określone w art. 1302 § 3 k.p.c., to jest odrzucenie przez Sąd wniesionego
środka zaskarżenia (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia
26 września 2006 r. II UZP 11/06, z dnia 14 grudnia 2006 r. I CSK 440/06, z dnia
5 grudnia 2006 r., II CZ 96/06 nie publ.).
Z tych przyczyn prawidłowo Sąd Apelacyjny uznał za bezskuteczne
wezwanie pełnomocnika powodów do uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji
i odrzucił nieopłaconą apelację wniesioną przez zawodowego pełnomocnika
powodów.
Zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu na podstawie art. 398 14
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
jz