Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding economic hardship and enforcement. The court rejects the argument that a debtor's poor financial situation after a title arises prevents enforcement. The ruling clarifies that only objective impossibility, not subjective inability, bars execution under the Civil Procedure Code. The appeal is inadmissible because it fails to meet the statutory threshold for cassation review. The court orders the appellant to pay the costs of the cassation proceedings. The decision upholds the established legal principle that economic changes do not extinguish debts. The ruling emphasizes the distinction between objective and subjective impossibility in enforcement matters. The court maintains that the existing jurisprudence clearly addresses this specific legal question. The decision serves to prevent further litigation on already settled legal interpretations. The outcome reinforces the finality of lower court decisions on enforcement issues. The ruling ensures legal certainty regarding the conditions for stopping civil enforcement proceedings.

Sygn. akt V CSK 641/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Z. B. i J. B.‎przeciwko […] "A." Spółce Akcyjnej w M.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki Z. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powódki Z. B. na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazała na występowanie na tle tej sprawy potrzeby wykładni przepisów prawa oraz istotnego zagadnienia prawnego.

Obie te kwestie, jak wynika z uzasadnienia rzeczonego wniosku, dotyczą interpretacji art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. W ocenie skarżącej wymaga wyjaśnienia, czy zła sytuacja ekonomiczna dłużnika po powstaniu tytułu egzekucyjnego uzasadnia stwierdzenie, że zobowiązanie nie może być egzekwowane. Oczywiście kwestia ta jest jednoznaczna - w powołanym przepisie chodzi o obiektywną niemożliwość następczą wykonania zobowiązania, a nie subiektywną niemożność. Sąd Najwyższy wyjaśnił już to jednoznacznie w uchwale z dnia 30 stycznia 1986 r., III CZP 77/85 (OSNCP 1986, nr 12, poz. 206):

„Niekorzystna zmiana sytuacji materialnej dłużnika, jaka nastąpiła po powstaniu tytułu egzekucyjnego, nie stanowi zdarzenia, wskutek którego zobowiązanie wygasło, albo nie może być egzekwowane (art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.)”. Choć skarga kasacyjna została złożona przez pełnomocnika z urzędu, to nie zawiera ona wniosku o zasądzenie jego wynagrodzenia od Skarbu Państwa za udzieloną pomoc prawną.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. awjw