Supreme Court dismisses cassation appeal on personal rights claim due to lack of obvious legal error.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a personal rights claim. The plaintiff argued that the awarded compensation was excessively high, but the court found no obvious legal error in the appellate court's calculation. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is obviously justified only if the defect is apparent without deeper analysis, and such an appeal is rejected if no obvious error in law or procedure is evident.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CSK 542/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa P. C.przeciwko M. L. i A. B.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego M. L. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adwokat A. S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […]. kwotę 1.800 ( tysiąc osiemset ) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu M.L. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na jej oczywistej zasadności. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona - w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. - tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 – nie publ.).
Ponadto celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.). W wywodzie przedstawionym przez skarżącą podniesiono, że zasądzona kwota zadośćuczynienia jest rażąco wygórowana. W związku z tym wypada wskazać, że sąd odwoławczy może korygować wysokość zadośćuczynienia jedynie wyjątkowo, jeżeli sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę istotnych czynników mających wpływ na jej wymiar.
W niniejszej sprawie natomiast nie doszło do rażących, widocznych od razu dla przeciętnego prawnika naruszeń zasad wyliczania zadośćuczynienia.Z tych względów odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]