Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CSK 441/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal claiming land lease entry is a burden after seizure, citing established precedent.

Geschäftsnummer V CSK 441/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a limited liability company against a lower court's ruling. The appellant argued that registering a land lease after seizure improperly burdens the property, but the court relied on prior binding rulings distinguishing the creation of a lease from its registration. Consequently, the court determined the lower court's decision was legally sound and the appeal lacked merit.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Cassation appeals are obviously justified only when the error is immediately apparent without deeper analysis, and the specific legal issue concerns whether a land lease registration constitutes a burden on the property after seizure, which established precedent rules it does not.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility land lease registration property burden after seizure notarial entry validity Supreme Court precedent

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 3989 § 1 k.p.c
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 441/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R.‎przy uczestnictwie "X." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T., K. B. i J. K.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W przedmiotowej sprawie skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na okoliczności, iż jest ona oczywiście uzasadniona. Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 - nie publ.). Ponadto celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).

Skarżący zarzucił, że sądy orzekające w sprawie bezzasadnie przyjęły, że dokonanie wpisu w księdze wieczystej prawa dzierżawy nieruchomości po wszczęciu egzekucji stanowić będzie obciążenie nieruchomości. Rozstrzygnięcie sądów jest jednak uzasadnione stanowiskiem Sadu Najwyższego wyrażonym w uchwale z 16 września 2010 r., III CZP 50/10 (OSNC 2011, nr 4, poz. 39), zgodnie z którą należy odróżnić czynność prawną, jaką jest zawarcie umowy dzierżawy, od czynności polegającej na ujawnieniu, na wniosek uprawnionego podmiotu, prawa dzierżawy nieruchomości w księdze wieczystej; tylko ta druga czynność mogłaby być traktowana jako czynność prowadząca do obciążenia nieruchomości.

Również w uchwale z 29 kwietnia 2008 r., III CZP 15/08 (OSNC 2009, nr 6, poz.

81) Sąd Najwyższy przyjął, że wpis do księgi wieczystej hipoteki umownej jest niedopuszczalny po ujawnieniu w tej księdze wzmianki o zajęciu prawa użytkowania wieczystego.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [aw]